Sipas kërkimeve, një film horror 90-minutësh mund të djegë pothuajse po aq kalori sa një ecje 30-minutëshe, falë rritjes së rrahjeve të zemrës, adrenalinës dhe marrjes më të madhe të oksigjenit gjatë skenave intensive. Trupi reagon sikur po bën një aktivitet të lehtë fizik. Një studim i Universitetit të Westminster-it ka matur rrahjet e zemrës, marrjen e oksigjenit dhe nivelet e CO₂ te pjesëmarrësit që shikonin filma horror 90-minutësh dhe ata kanë djegur mesatarisht 113–184 kalori, në varësi të frikës që u shkaktonte filmi.
Burime të tjera sugjerojnë se shikimi i një filmi të plotë horror mund të djegë mesatarisht rreth 150 kalori. Fiziologët e lidhin këtë me rritjen e adrenalinës dhe të rrahjeve të zemrës gjatë momenteve të befasishme dhe skenave tensionuese. Shikimi i filmave horror është një fenomen që lidhet me psikologjinë, kulturën dhe ndërveprimet sociale. Filmat horror aktivizojnë instinktin “lufto ose ik,” duke çliruar hormone si adrenalinë dhe dopaminë, që sjellin një ndjesi emocionuese pa rrezik real. Frika e përjetuar në këtë kontekst është një përvojë e fuqishme.
Këta filma shpesh prekin tema si vdekja dhe mbinatyrorja, që zakonisht shmangen. Ata ofrojnë një mundësi për të eksploruar këto aspekte të errëta në një mjedis të sigurt. Shikuesit ndjejnë se kanë kontroll mbi frikërat e tyre kur përballen me situata të frikshme nga komoditeti i shtëpisë. Kjo përballje sjell lehtësim dhe një ndjesi zotërimi. Shikimi i horrorit me miqtë krijon një ndjesi lidhjeje. Përvoja e përbashkët e frikës ndihmon në forcimin e marrëdhënieve dhe sjell qeshje dhe mbështetje reciproke.
Këta filma ofrojnë një mundësi për të përballuar frikën dhe ankthin në një ambient të kontrolluar, duke sjellë një ndjenjë lehtësimi pas përjetimit të tensionit. Filmat horror ofrojnë një mundësi për t’u larguar nga rutina e përditshme, duke ofruar histori emocionuese dhe intensive që argëtojnë dhe shpërqendrojnë shikuesit. Këto aspekte e bëjnë zhanrin horror një formë tërheqëse dhe interesante të argëtimit për shumë njerëz.
