Një studim i ri i publikuar në vitin 2026 sugjeron se ushqyerja me gji mund të lidhet me nivele më të ulëta të simptomave të Çrregullimit të Deficitit të Vëmendjes dhe Hiperaktivitetit (ADHD) tek fëmijët e vegjël. Megjithatë, studiuesit theksojnë se bëhet fjalë për një lidhje statistikore dhe jo për një provë që ushqyerja me gji e parandalon këtë çrregullim.
Studimi, i realizuar nga Universiteti i Bergenit në Norvegji, përfshiu më shumë se 37 mijë fëmijë. Sipas rezultateve, fëmijët që ishin ushqyer ekskluzivisht me gji gjatë gjashtë muajve të parë të jetës shfaqnin më pak simptoma të ADHD-së në moshat 3, 5 dhe 8 vjeç, krahasuar me ata që nuk ishin ushqyer vetëm me gji.
Për të rritur besueshmërinë e rezultateve, studiuesit morën në konsideratë edhe faktorë të tjerë që mund të ndikojnë në zhvillimin e ADHD-së, si predispozita gjenetike, statusi socio-ekonomik i familjes dhe faktorë të lidhur me shtatzëninë. Edhe pas këtyre analizave, u vu re një efekt mbrojtës i lehtë në aspektin statistikor.
Megjithatë, autorët e studimit theksojnë se ky është një studim vëzhgues, çka do të thotë se ai tregon vetëm një lidhje mes dy faktorëve dhe nuk provon se ushqyerja me gji është shkaku i uljes së simptomave të ADHD-së. Faktorë të tjerë, si mjedisi familjar, mënyra e rritjes së fëmijës apo elementë të tjerë biologjikë, mund të kenë gjithashtu një ndikim të rëndësishëm.
Edhe meta-analizat e publikuara në vitet e fundit kanë arritur në përfundime të ngjashme, duke sugjeruar se ushqyerja me gji lidhet me një rrezik disi më të ulët për simptoma të ADHD-së. Megjithatë, ekspertët theksojnë se efekti është i moderuar dhe nuk mjafton për të pohuar një marrëdhënie të drejtpërdrejtë shkak-pasojë.
ADHD konsiderohet një çrregullim neurozhvillimor me bazë kryesisht gjenetike, në zhvillimin e të cilit ndikojnë edhe faktorë mjedisorë. Për këtë arsye, ushqyerja me gji mund të jetë një nga elementët që kontribuojnë pozitivisht në zhvillimin e hershëm të trurit, por nuk mund të shihet si një mënyrë për të parandaluar ose trajtuar këtë çrregullim.
