Në vitet ‘90, një studim tronditi komunitetin shkencor dhe publikun: dëgjimi i veprave të Mozart-it për vetëm 10 minuta rriti përkohësisht aftësitë hapësinore të trurit. Ky fenomen u pagëzua si “efekti Mozart”, dhe që prej asaj kohe është bërë subjekt i debatit, kërkimeve të reja dhe gjithashtu inspirim për playlist-a fokusimi në Spotify.
Por a është e vërtetë që muzika klasike rrit inteligjencën?
Studiuesit tani bien dakord që “efekti Mozart” nuk është një formulë magjike për të bërë dikë më të zgjuar në mënyrë të përhershme, por ka një ndikim të vërtetë në përqendrimin, qetësinë mendore dhe performancën në detyra që kërkojnë logjikë, matematikë dhe vizualizim hapësinor.
Muzika klasike me strukturë harmonike dhe ritme të qeta aktivizon zonat e trurit që lidhen me përpunimin logjik, emocionet dhe kujtesën. Ajo ndihmon në reduktimin e stresit, rrit vëllimin e valëve alfa, që lidhen me gjendje kreative,, dhe përmirëson gjendjen e përgjithshme shpirtërore.
Në mënyrë interesante, jo çdo pjesë klasike ka efektin e njëjtë. Vepra të caktuara, si “Sonata për dy piano në D major” nga Mozart, janë ato që kanë dhënë rezultatet më të qëndrueshme në studime. Dëgjimi aktiv (jo në sfond) dhe përqendrimi në strukturën muzikore intensifikon efektin.
Shkollat në Japoni dhe Kore të Jugut tashmë përfshijnë segmente të tilla muzikore gjatë orëve të leximit dhe matematikës. Po ashtu, shumë aplikacione meditative e kanë përqafuar këtë ide për të ndihmuar në rikthimin e fokusit në mjedise të shpërqendruara.
Nëse ndihesh i lodhur mendërisht, i stresuar apo ke një detyrë që kërkon saktësi, një zgjidhje e thjeshtë është të vendosësh kufjet dhe të humbesh në një vepër klasike. Edhe pse nuk të bën një gjeni brenda natës, muzika e duhur mund të jetë shkëndija që ndez përqendrimin dhe qetësinë e mendjes.
