Tre gishtat e ngritur dhe vështrimi i habitur drejt dorës së tij ishin momenti që përmblodhi mbrëmjen e Ousmane Dembélé kundër Norvegjisë.
Një gjest spontan, që tregonte më shumë se çdo statistikë se sa shumë e kishte pritur këtë moment.
Fituesi në fuqi i “Topit të Artë”, protagonisti kryesor i triumfit të Paris Saint-Germain në Evropë dhe një nga futbollistët më vendimtarë të dy sezoneve të fundit, kishte ende një boshllëk në karrierën e tij me kombëtaren franceze.
Deri në këtë ndeshje, Dembélé kishte realizuar vetëm tetë gola në 61 paraqitje me “Blutë”, ndërsa nuk kishte shënuar asnjëherë në një Kampionat Botëror apo Evropian.
Gjithçka ndryshoi brenda 32 minutash.
Tripleta ndaj Norvegjisë nuk ishte thjesht një shpërthim statistikor, por konfirmimi se sulmuesi 29-vjeçar po luan edhe me Francën në të njëjtin nivel që e bëri të pandalshëm te PSG-ja.
Tre golat ishin të ndryshëm në mënyrën e ndërtimit, por kishin të njëjtën karakteristikë: një Dembélé që nuk kufizohet më te driblimi apo krijimi i rasteve, por që është kthyer në një finalizues të ftohtë dhe efikas.
Goli i parë erdhi pas një kundërsulmi të shpejtë, kur Kylian Mbappé e nxori përballë mbrojtësit. Me një seri fintesh, Dembélé krijoi hapësirën dhe goditi saktë në shtyllën e largët.
Te goli i dytë ai mori topin në krahun e djathtë, u fut në qendër dhe goditi me saktësi nga distanca, ndërsa te i treti, pas asistimit të Aurélien Tchouaméni, demonstroi qetësinë dhe besimin e një sulmuesi që tashmë e di saktësisht si të ndëshkojë kundërshtarët në zonë.
Për vite me radhë, Dembélé është konsideruar si një nga talentet më të mëdha të futbollit evropian, por edhe si një lojtar që nuk arrinte ta shndërronte potencialin në gola. Ai krijonte epërsi me driblime, por shpesh i mungonte finalizimi.
Gjatë 12 muajve të fundit, kjo ka ndryshuar rrënjësisht. Ai lexon më mirë hapësirat, zgjedh momentin e duhur për të goditur dhe është bërë shumë më efikas përpara portës.
Edhe trajneri Didier Deschamps duket se ka gjetur formulën ideale për ta shfrytëzuar. Me Mbappé që sulmon vazhdimisht thellësinë dhe me lojtarë teknikë si Désiré Doué dhe Michael Olise që krijojnë hapësira mes linjave, Dembélé ka lirinë të nisë nga krahu dhe të përfundojë aksionet si sulmues qendror.
Natyrisht, paraqitja duhet parë edhe në kontekst. Norvegjia ishte tashmë e kualifikuar dhe zbriti në fushë me shumë ndryshime në formacion, duke lënë në stol edhe Erling Haaland. Franca gjeti më shumë hapësira sesa pritet të ketë në fazën me eliminim direkt.
Megjithatë, për Didier Deschamps lajmi më i mirë nuk është vetëm tripleta ndaj Norvegjisë. Është fakti se Franca tashmë duket se ka fituar edhe versionin më të mirë të Dembélé.
Me Mbappé, Doué, Olise dhe një Dembélé në këtë formë, sulmi i “Bluve” bëhet edhe më i frikshëm për çdo kundërshtar në Kupën e Botës.
Tre gishtat që Dembélé ngriti në fund të ndeshjes nuk simbolizonin vetëm tre golat e shënuar. Ata shënonin fundin e një bllokimi që e kishte ndjekur prej vitesh dhe, ndoshta, fillimin e një kapitulli të ri me fanellën e Francës.
