Në Japoni, janë krijuar hapësira të veçanta për ata që ndihen të mbingarkuar emocionalisht – lokale ku mund të qash lirshëm, pa frikë, pa ndjerë turp, e pa dhënë shpjegime.
E quajnë “Crying Café” – kafene ku nuk derdhet kapuçino në filxhan, por lotët e zemrës.
Këto vende janë krijuar me qëllimin për të normalizuar trishtimin dhe për të pranuar se edhe brishtësia është pjesë e natyrshme e qenies njerëzore. Askush nuk të sheh me sy kureshtar. Askush nuk të pyet: “Çfarë ke?” Thjesht je i lirë të ndjesh.
Sipas Gambero Rosso, kjo iniciativë po përhapet gjithnjë e më shumë në Japoni si një reagim ndaj niveleve të larta të stresit dhe shtypjes emocionale. Në një shoqëri ku përmbajtja dhe vetëkontrolli shpesh vlerësohen më shumë se shprehja e ndjenjave, këto kafene ofrojnë një mënyrë të shëndetshme për të çliruar tensionin e brendshëm.
Kryesisht të menduara për gratë – të cilat në shumë raste përballen me më shumë presion shoqëror dhe emocional – këto ambiente janë një ftesë për t’u ndalur dhe për të marrë frymë. Për të mos u fshehur më nga vetvetja.
Koncepti lidhet ngushtë me praktikën japoneze rui katsu – një lëvizje ku njerëzit mblidhen për të qarë në grup, madje edhe në vende pune. Sepse ndonjëherë, lotët janë mënyra më e pastër për të treguar që je ende gjallë.
