Së fundmi një ekip astronomësh gjetën një “tepricë të madhe të masës” nën kraterin më të madh të Hënës, pellgun Aitken. Kjo tepricë dyshohet se mund të jetë një relike nga një ngjarje e lashtë e përplasjes së asteroidit, por ndoshta diçka shumë më e çuditshme. Autori kryesor Peter B.James nga Universiteti Baylor në Waco, Teksas tha në një deklaratë se:
Imagjinoni të merrni një grumbull metali pesë herë më të madh se Big Island i Hawaii dhe ta groposni nën tokë. Kjo është afërsisht sa masa e papritur që zbuluam.
Masa e çuditshme shtrihet në thellësi më shumë se 300 km, sipas punimit të studiuesve, i cili u botua në revistën Geophysical Research Letters në fillim të këtij viti. Për të gjetur masën, studiuesit shikuan ndryshimet në forcën e gravitetit rreth Hënës duke analizuar të dhënat nga misioni i NASA-s për Rimëkëmbjen e Gravitetit dhe Laboratorin e Brendshëm (GRAIL). James nënvizoi se:
Simulimet kompjuterike sugjerojnë se krateri mund të ishte krijuar nga një asteroid me bërthamë hekur-nikel që u përhap në mantelin e sipërm të Hënës gjatë përplasjes, ndërsa metali mund të qëndronte pezull në mantelin e Hënës deri në ditët e sotme, në vend që të zhytet në Bërthamën e Hënës.
Një tjetër teori që qarkullon rreth asaj se çfarë mund të jetë rezultati i masës, ngurtësimi i oqeanit me magmë hënore, ose procesi në të cilin një sipërfaqe e Hënës e shkrirë dikur u ngurtësua gjatë miliarda viteve duke formuar okside të dendura.
Koha në hapësirë është zakonisht në të njëjtën kohë si në Tokë, por ndërsa vende të ndryshme planifikojnë të udhëtojnë dhe të punojnë në sipërfaqen hënore gjatë viteve të ardhshme, ka debate nëse një kohë zyrtare e Hënës do të ishte një ide e mirë.
Agjencia Evropiane e Hapësirës (ESA) ka argumentuar se një zonë kohore e rënë dakord për Hënën jo vetëm që do ta bëjë më të lehtë për agjencitë e ndryshme hapësinore nga e gjithë bota të punojnë së bashku, por gjithashtu mund të nënkuptojë udhëzime më të sakta të hartave dhe navigim në sipërfaqen hënore.
