Auckland, i njohur në gjuhën Maori si Tamaki Makaurau, është një nga qytetet më të veçantë në botë për shkak të peizazhit të tij vullkanik. Qyteti është ndërtuar mbi një fushë vullkanike që përfshin mbi 53 vullkane të shpërndara në një sipërfaqe prej rreth 360 kilometrash katrorë, duke krijuar kodra, liqene dhe basene natyrore që e bëjnë atë një destinacion tërheqës për vizitorët.
Auckland është qyteti me numrin më të madh të vullkaneve në botë brenda një zone urbane, me mbi 53 vullkane të shpërndara në të gjithë qytetin. E gjithë zona vullkanike njihet si Fusha Vullkanike e Aucklandit ose në gjuhën Maori Nga Tapuwae o Mataaho. Të gjitha vullkanet e qytetit janë formuar nga një burim i vetëm magme që ndodhet nën sipërfaqe.
Edhe pse shumica e vullkaneve individuale konsiderohen të shuar dhe nuk pritet të shpërthejnë sërish, sistemi në tërësi mbetet aktiv. Kjo e bën Aucklandin një zonë gjeologjikisht të gjallë dhe me rëndësi shkencore, por edhe një atraksion unik për turizëm. Njerëzit kanë jetuar në këtë zonë për rreth 1 mijë vjet. Popullata indigjene Maori përdori tokën vullkanike për bujqësi, pasi ajo ishte shumë pjellore, dhe kodrat vullkanike u shndërruan në pā vendbanime të fortifikuara strategjike.
Më vonë, gjatë periudhës së kolonizimit evropian, zona u zhvillua më tej dhe shumë nga këto formacione u integruan në infrastrukturën urbane. Sot, një pjesë e mirë e tyre janë parqe publike ose zona të mbrojtura dhe të menaxhuara nga autoritetet vendore dhe komunitetet Maori. A keni menduar ndonjëherë se çfarë fshihet vërtet poshtë një vullkani? Studiuesit kanë zhvilluar një teknikë të re imazherie që i lejon ata ta bëjnë pikërisht këtë. Një ekip kërkimor nga Qendra Kombëtare Franceze për Kërkime Shkencore (CNRS) dhe Instituti i Fizikës Planetare i Parisit (IPGP) kanë dalë me një version të një teknike të njohur si imazheria matricore (e cila përdoret në profesionin mjekësor) së bashku me përdorimin e mikroskopëve optikë.
Ndihmon për të kapërcyer problemin e vullkaneve që nuk kanë shumë gjeofone (pajisje që transformojnë dridhjet e tokës në tension). Këto në thelb ndihmojnë në matjen e aktivitetit sizmik, i cili u tregon shkencëtarëve se çfarë saktësisht ndodhet nën sipërfaqe. Ndërsa valët sizmike përhapen përreth, ato gjithashtu mund të interpretohen duke përdorur imazhe matricore për të përpunuar materiale të ndryshme dhe lloje të ndryshme të paraqitjeve në koren e Planetit Tokë. Studiuesit përdorën vullkanin La Soufriere në Saint Vincent për ta testuar atë, i cili ka një rrjet “të rrallë” gjeofonësh.
