Një studim i fundit shkencor ka ngritur një teori të re mbi fatin e Tokës, duke sugjeruar se planeti ynë mund të mos përfundojë i përpirë nga Dielli, siç është menduar për dekada me radhë. Sipas kërkimit, gjatë fazës së fundit të jetës së tij, Dielli pritet të zgjerohet ndjeshëm, por njëkohësisht do të humbasë një pjesë të madhe të masës së vet. Kjo humbje mund të krijojë erëra të fuqishme diellore që do ta shtynin orbitën e Tokës më larg, duke i dhënë planetit një mundësi të vogël për t’i shpëtuar shkatërrimit.
Shkencëtarët shpjegojnë se gjithçka varet nga balanca mes forcës gravitacionale të Diellit, që e tërheq Tokën drejt tij, dhe efektit të humbjes së masës, që mund ta largojë planetin në hapësirë. Nëse ky ekuilibër anon nga forca shtytëse, Toka mund të mbijetojë edhe pas zgjerimit ekstrem të yllit tonë. Megjithatë, studiuesit theksojnë se jo të gjithë planetët do të kenë të njëjtin fat. Mërkuri dhe Venusi besohet se do të përpihen nga Dielli, ndërsa Marsi mund të arrijë të mbetet i paprekur.
Autori kryesor i studimit, Mats Esseldeurs nga Universiteti i Leuvenit, deklaroi se skenari përfundimtar mbetet ende i pasigurt dhe kërkon analiza të mëtejshme shkencore. Ekspertët shtojnë se edhe në rast se Toka do t’i shpëtonte përplasjes me Diellin, jeta në planet do të ishte zhdukur shumë më herët për shkak të temperaturave ekstreme dhe ndryshimeve drastike klimatike.
Gjysma e faunës së egër në Tokë është zhdukur brenda jetës së një brezi të vetëm njerëzor. Sipas të dhënave nga raporti global i Living Planet, madhësia mesatare e popullatave të specieve të monitoruara është zvogëluar me një shifër drastike prej 73% që nga viti 1970. Ekspertët sqarojnë se ky tregues nuk do të thotë se gjysma e të gjitha specieve në planet është zhdukur plotësisht nga faqja e dheut, por se numri i individëve brenda popullatave të kurrizorëve ka pësuar një rënie katastrofike. Realiteti i ri përkthehet në më pak individë, tufa shumë më të vogla dhe pyje që dita-ditës po heshtin. Në shumë raste, speciet ekzistojnë ende, por numri i tyre është reduktuar aq ndjeshëm sa rrezikojnë zhdukjen lokale.
