Në astrologji, kur flasim për Venusin, menjëherë mendojmë për dashurinë, sharmin, joshjen ose llojin e njerëzve që na tërheqin. Në realitet, Venusi flet për diçka shumë më të thellë dhe më delikate:
Marrëdhënien tonë me vlerën tonë personale. Flet për vetëvlerësimin, dëshirën, nevojën për t’u ndjerë të dashur dhe mënyrën se si kërkojmë vlerësim nga të tjerët.
Për këtë arsye, Venusi është një nga planetët më të rëndësishëm për t’u vëzhguar kur dikush përpiqet të ndihet i përshtatshëm, sepse shumë shpesh pasiguritë nuk lindin vetë, por zhvillohen brenda marrëdhënieve, përmes shikimeve që marrim, mungesës së vëmendjes, krahasimeve të vazhdueshme dhe ndjenjës së të qenit gjithmonë i detyruar të fitosh dashurinë në vend që ta përjetosh atë natyrshëm.
Një Venus i qetë tenton të përjetojë marrëdhëniet në një mënyrë më të ekuilibruar. Kjo nuk do të thotë të jesh imun ndaj zhgënjimit ose të mos vuash kurrë, por të jesh në gjendje të dallosh dashurinë nga varësia emocionale.
Ata me një Venus që formon aspekte pozitive në hartën e tyre të lindjes nuk ndiejnë nevojën për të ndjekur vazhdimisht njerëz të ftohtë ose të paqartë për t’u ndjerë gjallë.
Kur Venusi dëmtohet, vetëvlerësimi bëhet jashtëzakonisht i brishtë. Mjafton vetëm një mesazh i injoruar, një distancë e papritur ose një mungesë vëmendjeje për të vënë gjithçka në pikëpyetje.
Filloni të besoni se nuk jeni mjaftueshëm interesantë, mjaftueshëm të bukur ose mjaftueshëm të rëndësishëm për t’u dashur vërtet. Dhe në atë pikë, marrëdhëniet me të tjerët bëhen një kërkim i vazhdueshëm për vlerësim.
Venusi flet gjithashtu për marrëdhënien tonë me trupin dhe kënaqësinë tonë, mënyrën si e shohim veten në pasqyrë, sa rehat ndihemi kur dikush na shikon e madje edhe lehtësinë me të cilën mund të kënaqemi me gjëra të bukura pa u ndjerë fajtorë.
Për disa njerëz, ndjenja e dëshiruar është pothuajse thelbësore për t’u ndjerë mirë me veten, ndërsa për të tjerët, vetëvlerësimi vjen nga aftësia për t’u ndjerë i vlefshëm edhe kur askush nuk po na shikon.
Venusi na mëson se ndjenja e dashurisë nuk duhet të jetë një luftë e vazhdueshme, se vlera personale nuk rritet vetëm kur dikush na zgjedh ne dhe mbi të gjitha, se një vetëvlerësim më i shëndetshëm lind kur ndalojmë së kërkuari vëmendje nga ata që na bëjnë vazhdimisht të ndihemi në dyshim.
