Astronauti amerikan Jerry Linenger, i cili shërbeu për NASA-n deri në vitin 1998, u përball me një situatë kritike në vitin 1997 gjatë një misioni në stacionin hapësinor rus. Gjatë këtij misioni, një zjarr i rrezikshëm shpërtheu në bord, duke bllokuar aksesin në një nga mjetet e shpëtimit dhe duke mbushur modulet me tym. Në një fjalim të mbajtur në Universitetin Harding, Linenger ndau përvojën e tij dhe mësimet e nxjerra nga kjo ngjarje.
Gjatë momentit kritik të zjarrit, Linenger ndjeu keqardhje të thellë për mundësinë e lënies pas të djalit të tij të vogël. Pas shpëtimit të suksesshëm, ai vendosi të linte shënime për familjen e tij kur shkonte në misione, në rast të ndonjë situate të rrezikshme në të ardhmen. Ai inkurajon të tjerët të bëjnë të njëjtën gjë për të shmangur ndjenjën e “dhimbjes dhe keqardhjes”, duke theksuar rëndësinë e lënies së mesazheve për njerëzit e dashur.
Gjatë qëndrimit të tij në Mir, Linenger u bë amerikani i parë që kreu një ecje hapësinore nga një stacion hapësinor i huaj. Gjatë kësaj përvoje, ai vuri re se po binte “100 herë më shpejt” se sa kishte përjetuar më parë, por arriti të ruante qetësinë. Ai thekson se “përshtatshmëria e qenies njerëzore është e pamasë” dhe inkurajon njerëzit të gjejnë “kurajon morale” për të përmbushur detyrat e tyre.
Linenger gjithashtu nënvizon rëndësinë e pushimit dhe gjumit cilësor, duke këshilluar që problemet të lihen mënjanë gjatë natës për të shmangur shpenzimin e panevojshëm të energjisë. Ai sugjeron:
“Cilado qofshin problemet tuaja, kur shkoni në shtrat natën, lërini ato pas. Flini mirë.”
Pas viteve të kaluara në hapësirë, Linenger vlerëson privilegjin e të parit të madhështisë së planetit tonë nga lart dhe inkurajon të tjerët të bëjnë çdo ditë të jetës së tyre të vlefshme.
