Sa herë ke tentuar të pastrosh garderobën dhe je ndalur te një bluzë që s’e ke veshur prej vitesh, por s’mund ta hedhësh? Jo se të pëlqen ende stili, por sepse mban një emocion, një kujtim, një histori. Ky është një fenomen real dhe psikologjikisht i njohur si “attachment clothing”, lidhja emocionale me veshjet.
Studiuesit nga Universiteti i Leeds zbuluan se:
Njerëzit i ruajnë rrobat jo për funksionin e tyre praktik, por për shkak të ngarkesës emocionale që mbartin. Një fustan i maturës, një xhaketë që ke veshur në ditën e parë të universitetit, apo bluza që ke pasur kur ke marrë lajmin më të mirë, të gjitha këto janë objekte që i kthehen kujtesës si simbole të identitetit dhe kohëve të caktuara.
Ky fenomen është i përbashkët si për burrat, ashtu edhe për gratë. Për shumë njerëz, heqja dorë nga këto rroba ndjehet si humbje e një pjese të vetes. Edhe nëse rrobat janë të konsumuara apo nuk përshtaten më me stilin aktual, ato shërbejnë si portale të vogla të së kaluarës, që aktivizojnë ndjesi nostalgjie apo krenarie. Psikologët e krahasojnë këtë sjellje me mënyrën si ruajmë letra të vjetra, foto apo sende të fëmijërisë, për të mbajtur të gjallë një lidhje me vetveten e dikurshme.
Megjithatë, ekspertët e mirëqenies sugjerojnë një balancë.
Mbajtja e disa objekteve të zgjedhura, që kanë vlera sentimentale reale, është e shëndetshme. Por mbushja e hapësirës me kujtime fizike që nuk reflektojnë më se kush je sot, mund të pengojë zhvillimin dhe ecurinë personale.
Në fund, vlerësimi i vërtetë nuk është te rroba, por te përjetimi që ajo përfaqëson. Të mësosh të ndash kujtimin nga objekti është një akt pjekurie emocionale. E nëse vendos ta ruash një veshje, bëje si zgjedhje të vetëdijshme, jo nga frika për të humbur të kaluarën, por si një homazh për rrugëtimin tënd.
