Disa shenja duket se kanë një superfuqi: ato mund ta lehtësojnë humorin. Bëjnë shaka në kohën e duhur, qeshin me dramat e tyre, të ngrenë humorin me një vërejtje qesharake. Në astrologji, ka shenja që shkëlqejnë pikërisht në ironi dhe auto-ironi: nuk po flasim vetëm për “të qenit qesharak”, por për përdorimin e humorit si mburojë, pasqyrë dhe… një armë joshjeje masive.
Zakonisht, shenjat më ironike dhe auto-ironike kombinohen:
një mendje e shpejtë (ajër)
një zemër e lehtë (zjarr)
një aluzion shkëputjeje emocionale (po, edhe kjo është e nevojshme)
Kush shkëlqen vërtet kur bëhet fjalë për humorin zodiakal? Ja protagonistët kryesorë, ata që dërgojnë mesazhin e duhur në kohën e duhur në bisedë dhe në jetën reale.
BINJAKËT – Komedianët që tallen me veten
Binjakët janë ndoshta më të shpejtët nga të gjithë në kapjen e absurditetit të gjërave. Mendja e tyre vërshon e kështu bëjnë edhe fjalët e tij.
E shndërrojnë një siklet në një skeç në tre sekonda.
Shpesh përdorin autoironi për të shpërndarë kritikat dhe tensionin.
Ata janë shprehja klasike: “Unë jam një katastrofë, por të paktën e bëj me stil”.
Gjëja e mahnitshme është se funksionon, pasi sa më shumë që tallet me të tjerët, aq më simpatik bëhet.
Humori, megjithatë, mund të bëhet një maskë: pas shakave të vazhdueshme, shpesh ka nevojë për të fshehur brishtësinë e vërtetë.
SHIGJETARI – Ironiku brutalisht i sinqertë
Shigjetari është ai që i bën njerëzit të qeshin duke thënë të vërtetën “lakuriq”. Ndonjëherë edhe shumë. Por është pothuajse e pamundur të qëndrosh i zemëruar për një kohë të gjatë: sinqeriteti i tij është i gjallë dhe i ekzagjeruar që kërkon të lehtësojë humorin, jo të lëndojë.
Ai i do shakatë politikisht jo korrekte (por shpesh të sakta).
Përdor autoironinë për të qeshur me iluzionet e tij të madhështisë, gabimet e dukshme, planet e tij të minutës së fundit.
Mund të rrëfejë një dështim sikur të ishte një episod i një seriali komik. E qeshura e tij është ngjitëse dhe i mban të gjithë me vete: të qeshësh me Shigjetarin është pak si të bësh një udhëtim të largët mendor… ndërsa qëndron në divan.
UJORI – Ironiku absurd dhe brilant
Ujori ka një sens humori disi të çuditshëm: komente të çuditshme, shaka që duken të rastësishme, por pas një shqyrtimi më të afërt, janë tepër të thella.
Shpesh përdor ironinë për t’u distancuar nga emocionet tepër intensive.
Ka një autoironi delikate: e përshkruan veten si “të çuditshëm” ose “të ndryshëm” dhe e bën këtë me krenari.
Qesh shumë me kontradiktat e me natyrën e tij “antisociale por shoqërore” dhe me nevojën e vazhdueshme për liri.
Me Ujorin, humori bëhet gjithashtu kritikë inteligjente: ai çmonton rregullat, zakonet, hipokrizitë… dhe në fund, e gjen veten duke qeshur e duke menduar në të njëjtën kohë.
PESHORJA – Ironi elegante që shpëton nga situatat e sikletshme
Peshorja nuk është gjithmonë e zhurmshme, por kur hyn në modalitetin ironik, e bën me elegancë.
Përdor shaka delikate, por të sakta që e lehtësojnë humorin.
Tallet me veten menjëherë për pavendosmërinë, kotësinë dhe nevojën që ka për t’i kënaqur të gjithë.
Eshtë e llojit që mund të thotë replikën e përsosur për t’i bërë njerëzit të qeshin kur situata duket e tensionuar.
Autoironia e Peshores shpesh ndihmon në çmontimin e imazhit të të qenit shumë “perfekt”.
DASHI – Ironi impulsive, si meme në kohë reale
Dashi nuk mendon për shakanë, thjesht e bën atë. Ai është i drejtpërdrejtë, instiktiv, ndonjëherë edhe tepër.
Ai përdor ironinë për të qetësuar rrëmujën që shkakton.
Ai tallet me veten për nxitimin, kokëfortësinë dhe reagimet e tij të tepërta.
Autoironia shpesh vjen më vonë: së pari ai bën dëmin, pastaj qesh me të. Por kur fillon, është e papërmbajtshme: ai i përshkruan shpërthimet e tij të zemërimit sikur të rrëfente një ndeshje epike. Ë
LUANI – Autoironia e mbretit (ose mbretëreshës) të skenës
Luanit i pëlqen të jetë qendra e vëmendjes, e vërtetë. Por sekreti i tij është se ai gjithashtu di të qeshë me egon e tij gjigante.
Ai bën shaka për të metat e tij në një mënyrë teatrale dhe hiper të vetëdijshme.
Ai përdor ironinë për të tërhequr vëmendjen dhe për t’i bërë të tjerët të ndihen më të qetë.
Di si ta shndërrojë një gabim në një shfaqje. Ai e rrëfen një gafë sikur të ishte një rutinë komike e hartuar me kujdes.
Dhe pikërisht sepse nuk ka frikë të bëjë budallallëkun, autoironia e tij është e fuqishme: tregon vetëbesim, por edhe një lloj butësie të fshehur.
