Sobremesa, është një traditë që pasqyron në mënyrë të përsosur qëndrimin e spanjollëve dhe latino-amerikanëve ndaj ushqimit. Në këto kultura, ushqimi është pothuajse një religjion; ai bashkon familjet, kremton festat, por i bashkon edhe në pikëllim. Çfarë është saktësisht sobremesa? Kjo fjalë në spanjisht nuk ka një përkthim të drejtpërdrejtë në shumicën e gjuhëve, përfshirë shqipen. Fjalë për fjalë do të thotë “në tavolinë” ose “mbi tavolinë”, por kuptimi i saj i vërtetë është shumë më i thellë.
Sobremesa është koha që kalojmë së bashku pas një vakti, janë biseda të gjata e të relaksuara, me kafe apo një gotë verë. Nuk është koha për biseda sipërfaqësore. Përkundrazi, pas një vakti të shijshëm dhe disa gotave verë të mirë, njerëzit hapen, flasin sinqerisht, shkëmbejnë mendime, qeshin, diskutojnë jetën, dashurinë, politikën, kujtimet. Sobremesa është një hapësirë ku pafundësisht është zgjidhur, kuptuar dhe lidhur. Është filli i artë që thur marrëdhëniet e vërteta ndërmjet njerëzve.
Në kulturën spanjolle, sobremesa filloi si një mënyrë për të tretur një drekë të bollshme, por është kthyer në një ritual lidhjeje. Sot, praktikohet në të gjithë Spanjën dhe Amerikën Latine, nga Qyteti i Meksikës në Buenos Aires dhe njerëzit e jetojnë atë çdo ditë. Edhe drekat e punës shpesh zgjaten përmes sobremesës sepse temat më të rëndësishme shpesh ngrihen vetëm pasi pjatat janë pastruar nga tavolina.
Në restorante, ndodh shpesh që kamerieri të mos e sjellë faturën, përveç nëse e kërkoni vetë. Ata e dinë, biseda është po aq e rëndësishme sa vetë vakti. Gjatë festave të fundvitit ne mblidhemi në tryezat familjare dhe bisedojmë edhe me të afërm të cilët mund të mos kemi kohë t’i shohim. Çdo vit ka momentet e veta të mira dhe të këqija. Momente që të bëjnë të ndihesh mirënjohës dhe momente që të bëjnë të ndihesh i zhgënjyer. Në çdo rast, është e rëndësishme të ruani në mendje gjërat e mira dhe pse jo t’i ndani momentet e bukura me njerëzit e zemrës.
