Një zbulim i jashtëzakonshëm shkencor po rishkruan mënyrën se si e kuptojmë evolucionin e hershëm të njeriut. Studiuesit kanë identifikuar një detaj shumë të vogël, por vendimtar, në një fosil rreth 7 milionë vjeçar, që sugjeron se një nga majmunët më të hershëm të njohur ecte në dy këmbë, një tipar kyç i njerëzimit.
Bëhet fjalë për një fryrje të vogël në pjesën e përparme të kockës së kofshës, e zbuluar te Sahelanthropus tchadensis. Sipas studiuesve, kjo strukturë kockore tregon mënyrën se si funksiononin muskujt dhe nyjet e këmbës, duke e bërë ecjen e tij më të ngjashme me atë të njeriut modern sesa me shimpanzetë.
Për dekada me radhë, shkencëtarët kanë debatuar nëse Sahelanthropus ecte në dy këmbë apo lëvizte kryesisht në katër gjymtyrë. Ky zbulim i ri, i publikuar në revistën Science Advances, konsiderohet nga ekspertët si provë “jashtëzakonisht bindëse” për bipodalizëm.
Analizat tregojnë se gjunjët dhe ijet e këtij majmuni të lashtë funksiononin në mënyrë të ngjashme me ato të njeriut, duke i lejuar trupit të mbante peshën vertikalisht gjatë ecjes. Ky detaj e forcon idenë se ecja në dy këmbë mund të ketë nisur shumë më herët nga sa mendohej më parë.
Nëse këto përfundime konfirmohen nga studime të tjera, Sahelanthropus tchadensis mund të zërë një vend kyç në pemën e evolucionit, jo thjesht si një majmun i zhdukur, por si një hallkë e hershme në zinxhirin që çoi drejt njeriut modern. Një fryrje e vogël në një kockë të lashtë mund të duket e parëndësishme, por për shkencën, ajo mund të jetë prova që ndryshon rrënjësisht historinë e origjinës sonë.
Chiropotes satanas është një nga majmunët më interesantë të Amazonës. Edhe pse pamja e tij e ashpër mund të duket kërcënuese, në të vërtetë është një krijesë e hareshme, e zgjuar dhe shumë shoqërore, që jeton në kurorat e larta të pyjeve tropikale. Ky majmun i rrallë ka një bisht të butë e të dendur, që i shërben si ekuilibër për të kryer kërcime akrobatike deri në 9 metra nga një degë në tjetrën. Sakit me mjekër të zezë udhëtojnë gjithmonë në grupe të mëdha shoqërore. Ushqimi i tyre kryesor janë fara dhe frutat, por ndonjëherë hanë edhe insekte.
