Në vitin 2019, një grup fizikantësh në Oksford kryen një eksperiment me elektronet dhe zbuluan se grimcat silleshin ndryshe, në varësi të faktit nëse vëzhguesi priste një rezultat të caktuar apo jo. Ky zbulim konfirmoi një hipotezë të vjetër; vetë akti i pritshmërisë e ndryshon rezultatin. I përkthyer në terma njerëzorë, zakoni i të “priturit fatin” aktivizon një mekanizëm fizik real që ndikon në probabilitet.
Shkencëtarët këtë e quajnë efekti i koherencës së vëzhguesit. Kur dikush është i bindur se do të “ketë fat”, vëmendja e tij përqendrohet te mundësitë që të tjerët thjesht nuk i shohin. Truri filtron realitetin dhe nxjerr në pah vetëm atë që përputhet me pritshmëritë. Një kërkim në Cyrih tregoi se njerëzit që besojnë në fatin e tyre kanë tre herë më shumë gjasa të gjejnë para në rrugë, të marrin oferta pune dhe të mbyllin marrëveshje më shpejt. Jo për shkak të magjisë, por sepse truri i tyre nuk injoron sinjalet që të tjerët i shpërfillin.
Një parim kuantik i zgjedhjes mes mundësive bëhet “fat” i përditshëm. Eksperimentet me modele kuantike treguan se edhe “fati” ndikon tek numrat e rastësishëm. Kur pjesëmarrësit u kërkuan të “ndienin” një rezultat, probabiliteti tejkaloi normat statistikore. Me fjalë të tjera, vetë ndërgjegjja ndërhyri në procese që duhej të ishin krejtësisht të rastësishme. Fati nuk është dhuratë e fatit apo e mistikës. Është aftësia për ta përqendruar mendjen në atë mënyrë që probabilitetet kuantike të rreshtohen në favorin tuaj. Fokusi juaj përcakton cilin prej tyre do ta ktheni në realitet.
