Piktura e parë e artistit britanik David Hockney që u shit në ankand pas ndarjes së tij nga jeta nuk arriti të krijojë të ashtuquajturin “premium pas vdekjes”, fenomen që shpesh sjell një rritje të menjëhershme të vlerës së veprave të artistëve të njohur.
Rezultati i ankandit ka tërhequr vëmendjen e specialistëve të tregut të artit, pasi sugjeron se koleksionistët dhe investitorët po tregojnë një qasje më të kujdesshme. Në vend që të ndikohen vetëm nga vdekja e artistit, ata po i kushtojnë më shumë rëndësi cilësisë, historikut, rrallësisë dhe rëndësisë artistike të secilës vepër.
Sipas ekspertëve, çmimi i arritur ishte në përputhje me pritshmëritë e tregut dhe nuk shënoi një rritje të jashtëzakonshme krahasuar me shitjet e mëparshme të veprave të Hockney. Kjo tregon se tregu ndërkombëtar i artit luksoz po mbetet më i matur, ndërsa faktorë si pasiguria ekonomike globale dhe ngadalësimi i investimeve në art vazhdojnë të ndikojnë në ankandet më prestigjioze.
Fenomeni i “premiumit pas vdekjes” ka qenë i zakonshëm në historinë e tregut të artit, pasi vdekja e një artisti kufizon përgjithmonë numrin e veprave që mund të krijohen. Megjithatë, rasti i Hockney tregon se ky efekt nuk është gjithmonë i garantuar dhe se koleksionistët po marrin vendime gjithnjë e më shumë mbi bazën e vlerës reale artistike.
Pavarësisht këtij rezultati, David Hockney mbetet një nga figurat më të rëndësishme të artit bashkëkohor. I njohur për peizazhet e tij plot ngjyra, portretet dhe eksperimentet me teknologjinë digjitale, ai ka ndërtuar një karrierë që e ka vendosur mes artistëve më të vlerësuar të kohës sonë.
Specialistët besojnë se veprat e Hockney do të vazhdojnë të kenë kërkesë të lartë në tregun ndërkombëtar, por vlera e tyre do të përcaktohet kryesisht nga rëndësia artistike, rrallësia dhe provenienca e secilës pikturë, dhe jo vetëm nga fakti se shitjet po zhvillohen pas vdekjes së autorit.
