Akullnajat e botës janë në gjendje të keqe, me pothuajse 40% të masës së tyre totale tashmë gati të shkatërrohen, edhe nëse temperaturat globale ndalojnë menjëherë rritjen, ka zbuluar një studim i ri. Studiuesit vlerësojnë se akullnajat përfundimisht do të humbasin 39% të masës së tyre në krahasim me vitin 2020, një trend që është tashmë i pakthyeshëm pavarësisht se çfarë ndodh më pas dhe ka të ngjarë të kontribuojë në një rritje prej 113 milimetrash në rritjen globale të nivelit të detit. Humbja rritet në 76% nëse bota vazhdon të ndjekë politikat e saj aktuale klimatike, të cilat ka të ngjarë të dështojnë në mbajtjen e ngrohjes globale nën 1.5 gradë Celsius.
Skenari i fundit mund të jetë katastrofik për vendet që varen nga uji i shkrirjes së akullnajave për ujitje, energji dhe ujë të pijshëm. “Një botë në të cilën 39% e masës së akullnajave humbet krahasuar me 76% është ndryshimi midis të qenit në gjendje të përshtatesh me humbjen e akullnajës dhe jo”-tha për CNN, James Kirkham, një glaciolog në Iniciativën Ndërkombëtare të Klimës së Kriosferës. “Edhe pse studimi ofron një prognozë të zymtë për akullnajat e botës, autorët e tij po përpiqen të japin një mesazh shprese”-tha Lilian Schuster, një studiuese në Universitetin e Innsbruck në Austri.
“Me studimin, ne duam të tregojmë se me çdo të dhjetën e një grade më pak ngrohje globale, ne mund ta ruajmë akullin e akullnajave”-tha ajo për CNN. Gati 200 kombe u zotuan të punojnë së bashku në Marrëveshjen e Parisit të vitit 2015 për të kufizuar ngrohjen globale. Kombet u zotuan ta mbanin ngrohjen globale nën 2 gradë Celsius mbi nivelet para-industriale dhe nëse është e mundur, nën 1.5 gradë. Çdo vend është përgjegjës për zhvillimin e planeve të veta për arritjen e këtyre qëllimeve.
Por temperaturat vazhdojnë të rriten bota është aktualisht në rrugën e duhur për deri në 2.9 gradë ngrohje deri në vitin 2100. Dhe çdo rritje shtesë prej 0.1 gradë midis 1.5 dhe 3 gradëve të ngrohjes, rezulton në humbjen e një 2% shtesë të masës globale të akullnajave, parashikon studimi. “Ne nuk jemi aktivistë, kjo është shkencë që flet”-tha Harry Zekollari, një studiues në Vrije Universiteit Brussel në Belgjikë dhe ETH Zürich në Zvicër, i cili bashkë-drejtoi studimin. “Ndonjëherë, vërejtjet që marrim janë si ‘alarmist dhe i tremb njerëzit’. Unë them: ‘Po përpiqem të jap atë që na japin numrat tanë kompjuterikë’”-shtoi Zekollari. Por akullnajat mund të duhen vite, madje shekuj, për t’u stabilizuar pasi klima të ketë ndryshuar, që do të thotë se efekti i vërtetë i rritjes së temperaturave mund të maskohet edhe për vite me radhë.
