Që nga gushti i vitit 2025, Hofenhaim është mbështetur në një “bërthamë” kosovare. Fisnik Asllani, Leon Avdullahu dhe Albian Hajdari nuk janë vetëm shtylla të ekipit gjerman, por edhe lojtarë të Kombëtares së Kosovës.
Në një intervistë për “SPIELFELD”, tre profesionistët e Hofenhaimit flasin për rrugën e tyre drejt përfaqësueses së Kosovës, dallimet kulturore mes zviceranëve, kosovarëve dhe gjermanëve, si dhe përparësitë e gjuhës shqipe. Më poshtë keni intervistën e plotë me përgjigjet e tre yjeve të Kosovës.
Leon, Fis dhe Albi, ju perceptoheni shpejt si treshja kosovare e Hofenhaimit. Por asnjëri prej jush nuk ka lindur në Kosovë; vendlindjet tuaja janë Berlini, Solothurni dhe Binningeni. Çfarë do të thotë “shtëpi” për ju?
AVDULLAHU: Për mua është padyshim familja, pavarësisht shtetit apo vendit.
ASLLANI: Kujtimet e fëmijërisë, kur pothuajse çdo verë dhe çdo pushim i kalonim në Kosovë.
HAJDARI: Në përgjithësi ndihesh rehat kudo që je, por shtëpia është një ndjenjë krejt tjetër. Të jesh me familjen është më çliruese. Shtëpia e prindërve të mi është në Zvicër, por ndjenja ime e shtëpisë është më e fortë në Kosovë, sidomos nga ana e nënës. Madje kemi edhe shtëpinë tonë atje, me gjyshërit. Ka një lidhje shumë të fortë. A luajtën rrënjët tuaja kosovare rol në fëmijëri, në jetën e përditshme dhe në futboll?
AVDULLAHU: Po, sepse Gerlafingen, fshati ku jam rritur, është i vogël. Të gjithë shqiptarët njiheshin me njëri-tjetrin dhe unë jam rritur mes tyre.
ASLLANI: Në Zvicër është edhe më intensive për shkak të numrit të madh të shqiptarëve. Për mua ishte pothuajse e pashmangshme të shoqërohesha me ta, por kam pasur edhe miqësi me etni të tjera. Ishte një përzierje e vërtetë.
HAJDARI: Edhe për mua ishte e ngjashme me Leonin. Në lagje të gjithë njiheshin dhe miqësitë e mia ishin kryesisht me shqiptarë nga Kosova dhe Shqipëria.
Të gjashtë prindërit tuaj kanë lindur në Kosovë. A njihen mes tyre?
ASLLANI: Po, sigurisht.
HAJDARI: Kjo tregon shumë për kulturën tonë. Shqiptarët afrohen menjëherë, përshëndeten dhe përqafohen sapo takohen.
Çfarë është tipike për Kosovën?
HAJDARI: Emocionet e forta në fushë, por në kuptim pozitiv.
ASLLANI: Mikpritja ekstreme. Trajtohesh si mbret, pa ekzagjerim.
AVDULLAHU: Atëherë ka vetëm sallatë… pa salcë. (qesh)
ASLLANI: (qesh) Gjithmonë shtrohet një sofër e madhe. Jemi një popull shumë i hapur.
Sa keni folur me prindërit për largimin e tyre nga Kosova?
ASLLANI: Shumë pak. Babai im nuk ka dëshirë të flasë për këtë.
HAJDARI: Edhe për mua është e ngjashme. Ne patëm avantazhin të rriteshim në Gjermani apo Zvicër. U përshtatëm më shpejt se prindërit tanë.
AVDULLAHU: Kemi qenë gjithmonë të integruar mirë.
HAJDARI: Nuk kemi qenë kurrë të përjashtuar, por gjithmonë është vënë re që kemi një identitet tjetër. Dhe kjo është një gjë e mirë.
Pse jeni kaq të lidhur me njëri-tjetrin?
ASLLANI: Kur je në një vend të huaj, afrohesh natyrshëm me bashkëkombasit.
HAJDARI: Kemi humor të njëjtë dhe kuptohemi mirë. “Bota është e vogël”, ne thjesht u gjetëm.
Si ndryshoni nga njëri-tjetri?
HAJDARI: (qesh) Fisi është gjermani, Leoni është zvicerani dhe unë përfaqësoj Ballkanin.
AVDULLAHU: Ka të vërtetë në këtë.
HAJDARI: Unë jam më energjik, Leoni më i qetë, ndërsa Fisi shumë korrekt dhe i disiplinuar.
Flisni gjermanisht apo shqip?
HAJDARI: Të përziera, varet nga situata.
ASLLANI: Disa gjëra janë më qesharake në shqip.
HAJDARI: Por në prani të të tjerëve flasim gjermanisht, për respekt.
Pse zgjodhët Kombëtaren e Kosovës?
AVDULLAHU: Nuk ishte e lehtë, por dëgjova zemrën.
HAJDARI: Vendimi ka shumë peshë, sepse nuk kthehesh më pas.
ASLLANI: Pamë një mundësi sportive dhe vendosëm për Kosovën.
A doni të jeni shembull?
HAJDARI: Po, për këdo me dy shtetësi. Nuk duhet gjithmonë të zgjedhësh kombëtaren e madhe.
Sa ndikuan prindërit?
AVDULLAHU: Më lanë të lirë.
ASLLANI: E diskutuam shumë dhe në fund vendosëm për Kosovën.
Si ishte momenti i himnit?
ASLLANI: I pabesueshëm. Në stadium ndjesia është e jashtëzakonshme.
AVDULLAHU: Shumë i veçantë.
Cilat janë synimet?
ASLLANI: Kupa e Botës dhe Kampionati Europian.
HAJDARI: Duam të arrijmë sa më lart.
Po te Hofenhaimi?
ASLLANI: Që në përgatitje e ndjemë potencialin për “top 6”.
HAJDARI: Duhet të qëndrojmë me këmbë në tokë.
AVDULLAHU: Intensiteti na dallon.
ASLLANI: Uria për sukses.
HAJDARI: Secili e di rolin e vet.
Çfarë do të thotë Liga e Kampioneve për ju?
ASLLANI: Ëndrra e çdo lojtari.
HAJDARI: Luajmë për këtë.
AVDULLAHU: Gjithçka.
