Në fillim gjithçka duket magjike — pasioni, emocionet dhe dëshira e zjarrtë që të shtyn drejt tjetrit. Por me kalimin e viteve, shumë çifte ndiejnë se diçka ndryshon. Pasi vjen familja, përgjegjësitë, fëmijët dhe rutina, dashuria romantike shpesh duket sikur zbehet.
Kështu lind pyetja që shumë njerëz bëjnë: a e “vret” krijimi i një familjeje dashurinë?
Sipas psikologëve, kjo ndjenjë është krejtësisht normale dhe lidhet me mënyrën se si evoluon dashuria me kalimin e kohës.
Fillimisht është faza e “dashurisë romantike”, ku dominon afërsia fizike dhe ndjesia e pasionit.
Më pas ajo transformohet në dashuri të qëndrueshme – e ndërtuar mbi besim, kujdes dhe partneritet.
Dashuria nuk zhduket, por transformohet. Ajo kalon nga ndjenja e zjarrtë në ndjesinë e sigurisë dhe mbështetjes
– shpjegon psikologia amerikane Esther Perel, e njohur për studimet mbi marrëdhëniet afatgjata.
Por çfarë ndodh kur në mes futet familja?
Fëmijët, detyrimet ekonomike dhe menaxhimi i shtëpisë shpesh i largojnë partnerët nga njëri-tjetri, duke zhvendosur fokusin te prindërimi.
Sipas një studimi të Universitetit të Michigan, më shumë se 60% e çifteve ndihen më pak të lidhur emocionalisht pas lindjes së fëmijës së parë.
Arsyet janë të qarta: mungesa e gjumit, lodhja dhe koha e kufizuar për veten apo për partnerin.
Megjithatë, ekspertët theksojnë se dashuria nuk humbet – thjesht kërkon përkushtim për t’u mbajtur gjallë.
Në shumë raste, marrëdhëniet “mbyten” jo nga familja, por nga mungesa e komunikimit dhe intimitetit. Kur partnerët fillojnë të shohin njëri-tjetrin vetëm si bashkëprindër, lidhja romantike humbet ngjyrat e saj.
Një darkë vetëm për dy, një fundjavë larg fëmijëve apo një bisedë e sinqertë për ndjenjat, mund të rikthejnë lidhjen që dukej e humbur.
Çiftet që arrijnë të ruajnë intimitetin emocional dhe seksual, edhe në mes të detyrimeve të përditshme, janë ato që e mbajnë dashurinë të gjallë
– thekson terapistja britanike Helen Fisher.
Në fund, psikologët bien dakord për një gjë: familja nuk e shkatërron dashurinë, por e teston atë. Dashuria e vërtetë nuk matet me intensitetin e momenteve romantike, por me gatishmërinë për të qëndruar pranë njëri-tjetrit – edhe kur jeta bëhet sfiduese.