Gardërobat tona kanë një histori për të treguar. Hapini, dhe ja këmisha nga ajo festë e paharrueshme, këpucët nga një nga festat tona më të bukura dhe ndoshta një trashëgimi e çmuar nga një i dashur. Këto histori që veshim janë kujtesa të njerëzve të veçantë dhe kohërave të bukura. Rrobat mund të kenë rëndësi të veçantë si mënyra për të kuptuar dhe kujtuar njerëzit, dhe për të kuptuar edhe veten tonë. Në këtë mënyrë, ajo që veshim mund të jetë më shumë sesa thjesht funksionale. Ne folëm me pesë burra elegantë rreth disa nga veshjet më të çmuara në gardërobat e tyre…
01. Sir Paul Smith
Për cilin artikull në gardërobën e tij beson se do të mbahet mend Sir Paul Smith? “Mendoj se duhet të jetë një kostum blu marine”, thotë stilisti ikonik britanik. “Është një veshje klasike e përjetshme që përshtatet me të gjitha aspektet e jetës suaj.” Është aq shumë një shenjë dalluese e Sir Paul saqë është bërë uniforma e tij. “Unë vesh një version të një kostumi blu marine çdo ditë“, thotë ai.
Një tjetër send që flet për historinë e tij nuk është aspak një copë veshje, por një aparat fotografik i blerë nga i ati për ditëlindjen e tij të 11-të në vitin 1957. “Ishte hera e parë që mendova ndonjëherë të shihja çdo gjë përreth,” thotë Sir Paul për Kodak Retinette. “Të shohësh gjërat përmes kamerës së vogël, të bën të shikosh më me kujdes. “Kjo është diçka që më ka ndihmuar në punën time gjatë viteve. Blerja e filmit ishte e kushtueshme, veçanërisht kur ishe 11 vjeç dhe kishe vetëm para xhepi. Duhej të mendoje më shumë për çdo fotografi që bëje. Për mua kjo ishte lindja e të qenit krijues, pa e kuptuar realisht.”
02. Teo Van Den Broeke
Teo Van Den Broeke di diçka për stilin si histori – ai ka shkruar një libër të tërë për të. “Për mua, rrobat kanë qenë gjithmonë një kanal për kujtime”, thotë kryeredaktori i Esquire UK, kujtimet e të cilit, “The Closet”, tregojnë historinë e rritjes së tij dhe shfaqjes së saj përmes rrobave. Një palë këpucë Gucci prej lëkure kamoshi që nuk i rrinin mirë, për shembull, e kthyen atë te dashuria e parë gjithëpërfshirëse.
“I bleva në moshën 14 vjeç për t’i bërë përshtypje djalit të parë që pëlqeja”, shpjegon Van Den Broeke. “Ai ishte shoku im më i mirë dhe ishte i fiksuar pas revistave dhe rrobave. Ai më kishte ftuar të shkoja për pazar me të një Krishtlindje në Rrugën Sloane dhe i pashë këpucët në dyqanin Gucci.
03. Jason Jules
Shkrimtari dhe konsulenti krijues Jason Jules dikur e çoi orën e tij të dashur për ta riparuar te një orëndreqës dhe iu këshillua që, në vend që ta riparonte, të blinte një version të ri të së njëjtës orë, pasi do të kushtonte më pak. “Unë thashë, jo faleminderit,” thotë Jules.
Arsyeja pse ai e mban orën, është sepse i përkiste babait të tij të ndjerë. Jules i çmon edhe sende të tjera që mbante i ati, si një kravatë gri dhe ngjyrë argjendi nga vitet 1960. “Nuk e pashë kurrë ta vishte,” kujton ai. “Në kohën kur isha mjaftueshëm i rritur për t’i vënë re këto gjëra, babai im kishte një stil veshjeje më ‘casual’. Por kur fillova të dilja jashtë kur isha adoleshent, kërkoja rroba në gardërobat e babait dhe të mamit.”
Artikujt e gardërobës përfshijnë këmishat klasike të bardha me jakë të hapur të babait të tij, perfekte për klubet e xhazit që frekuentonte Jules, atëherë adoleshent. Por është kravata e hollë dhe moderne e babait të tij që ai ende e mban deri më sot. “Është një nga të paktat veshje që kam ende nga ai”, thotë Jules. “Tani që ai nuk është më, po filloj ta shoh jetën e tij si një tërësi dhe jo vetëm si ajo e babait tim. Mund ta imagjinoj gëzimin e rinisë së tij, kohët e çmendura që duhet të ketë kaluar në Karaibe dhe në Londër në fund të viteve 1950 dhe fillim të viteve 1960. Kjo kravatë është një simbol i kësaj”.
04. Charlie Casely-Hayford
Charlie Casely-Hayford e mban pranë zemrës së tij bizhuterinë e tij karakteristike, një varëse me gjerdan ari nga marka e bizhuterive Alighieri.
“Secili mbart rrëfimin e vet”, thotë drejtori i markës së veshjeve për meshkuj Casely-Hayford. “Një peshk për djalin tim të madh, i cili është shenja e Peshqve; një dorë brenda një rrethi, që simbolizon tokën, për vajzën time të mesme, Gaia; dhe një luan për më të voglën time, e cila është shenja e Luanit. Çdo simbol përfaqëson një nga fëmijët e mi, dhe kur e vesh, i mbaj me vete.”
05. Ashley Ogawa Clarke
Kur gazetarja e modës Ashley Ogawa Clarke hodhi një palë syze Ray-Ban vintage në turmë në javën e modës, ajo u panikos me të drejtë, dhe me një arsye të mirë. Syzet e diellit të zeza, të viteve 1990, ishin shumë të rehatshme, të vështira për t’u gjetur dhe të vetmet që ajo nuk u mërzit kurrë duke i veshur. Por më shumë se kaq, ato kishin diçka domethënëse për të.
“Ato ishin syzet Ray-Ban të babait tim,” thotë Ogawa Clarke. “Përtej faktit se sa të rralla janë, është interesante që më pëlqeu të vishja diçka që babai im kishte kur ai ishte ndoshta rreth moshës sime.”
Për fat të mirë, një i huaj i sjellshëm në turmë i mori ato, kështu Ogawa Clarke i mban ato edhe sot e kësaj dite. “Më kujtojnë babanë tim kur isha e vogël,” thotë ajo. “Ndoshta më kujton të qenit me pushime së bashku kur isha fëmijë, ai i vishte ato ndërsa ngiste makinën.”
Syzet e diellit nuk kanë të bëjnë vetëm me nostalgjinë. Ato thonë diçka edhe për Ogawa Clarke. “Stili në formën e tij më të mirë është një përfaqësim i jashtëm i vetes sonë të brendshme,” thotë ajo. “Është një gjuhë vizuale që i tregon botës se kush jemi, çfarë vlerësojmë dhe si e shohim veten.”
