Ataku i panikut dhe ataku i ankthit janë dy terma që shpesh përdoren ndërlidhur, por kanë dallime të rëndësishme. Ndërsa të dy mund të shkaktojnë shqetësime të mëdha dhe të duken të ngjashëm, ato janë dy përvoja të ndryshme emocionale dhe fizike.
Ataku i panikut është një episod i papritur dhe intensiv i frikës që shpesh ndodh pa ndonjë arsye të dukshme. Gjatë një ataku paniku, individi mund të përjetojë simptoma të rënda, si takikardi (rrahje të shpejta të zemrës), djersitje të tepruar, mundim në gjoks, vështirësi në frymëmarrje dhe ndjenjë të humbjes së kontrollit.
Ky lloj ataku shpesh ndodh papritmas dhe mund të jetë shumë i frikshëm, por zakonisht kalon brenda disa minutash. Ndonëse mund të jetë i pasigurt, ataku i panikut nuk është i lidhur me ndonjë ngjarje specifike dhe mund të ndodhë pa një shkak të qartë.
Në anën tjetër, ataku i ankthit është një reagim më i vazhdueshëm ndaj stresit dhe shqetësimeve të jetës. Ankthi mund të jetë i lidhur me situata të veçanta, si shqetësimi për të ardhmen, situata sociale, apo ndodhi që kanë të bëjnë me punën, shëndetin ose marrëdhëniet.
Ndryshe nga ataku i panikut, i cili është shpesh i papritur dhe i përkohshëm, ankthi mund të zgjasë për periudha më të gjata dhe të jetë i lidhur me një nivel të vazhdueshëm shqetësimi dhe frike. Simptomat e ankthit përfshijnë shqetësime, shqetësim të tepruar dhe mund të shoqërohen me tension muskulor, lodhje dhe probleme të përqendrimit.
Ndryshimi kryesor është se ataku i panikut është një ngjarje e papritur dhe e shkurtër që shkakton një frikë të menjëhershme, ndërsa ataku i ankthit është një shqetësim më i qëndrueshëm dhe i lidhur me ndjenja të vazhdueshme frike dhe pasigurie.
Në të syja rastet kërkojet vëmendje dhe ndihmë, por trajtimi mund të ndryshojë në përputhje me intensitetin dhe natyrën e simptomave.
