Një studim i fundit ka ngritur shqetësime mbi ndikimin e gjumit të parregullt te shëndeti i trurit, duke sugjeruar se ndryshimet e shpeshta në orarin e gjumit mund të përshpejtojnë rënien e funksioneve njohëse te personat mbi moshën 65 vjeç. Sipas studiuesve, nuk është vetëm sasia e gjumit ajo që ka rëndësi, por edhe qëndrueshmëria e tij. Të moshuarit që flinin dhe zgjoheshin në orare të ndryshme nga dita në ditë shfaqnin më shumë vështirësi në kujtesë, përqendrim dhe përpunimin e informacionit krahasuar me ata që mbanin një rutinë të rregullt gjumi. Ekspertët shpjegojnë se gjumi luan një rol thelbësor në proceset e rikuperimit të trurit. Gjatë natës, truri organizon informacionin e marrë gjatë ditës, forcon kujtimet dhe eliminon mbetjet metabolike që grumbullohen gjatë aktivitetit të përditshëm. Kur ky proces ndërpritet ose çrregullohet vazhdimisht, funksionimi njohës mund të dëmtohet me kalimin e kohës.
Studimi sugjeron gjithashtu se gjumi i parregullt mund të lidhet me një rrezik më të lartë për zhvillimin e problemeve neurodegjenerative, përfshirë format e ndryshme të demencës. Megjithëse nevojiten kërkime të mëtejshme për të kuptuar plotësisht këtë lidhje, shkencëtarët besojnë se rutina e paqëndrueshme e gjumit mund të ndikojë negativisht në shëndetin afatgjatë të trurit. Me rritjen e moshës, shumë njerëz përballen me vështirësi në gjumë për shkak të ndryshimeve biologjike, problemeve shëndetësore ose përdorimit të medikamenteve. Megjithatë, specialistët theksojnë se mbajtja e një orari të rregullt për fjetjen dhe zgjimin mund të ndihmojë në ruajtjen e aftësive mendore.
Ata rekomandojnë shmangien e kafeinës në orët e vona të ditës, kufizimin e përdorimit të pajisjeve elektronike para gjumit dhe krijimin e një ambienti të qetë për pushim. Aktiviteti fizik i rregullt dhe ekspozimi ndaj dritës natyrale gjatë ditës mund të ndihmojnë gjithashtu në stabilizimin e ritmit biologjik. Gjetjet e studimit përforcojnë rëndësinë e gjumit si një faktor kyç për shëndetin e trurit. Për ekspertët, një rutinë e qëndrueshme gjumi mund të jetë po aq e rëndësishme sa ushqyerja e shëndetshme dhe aktiviteti fizik në ruajtjen e funksioneve njohëse gjatë plakjes.
