Gjyshërit kanë ndryshuar në mënyrë drastike gjatë dekadave të fundit, megjithatë ka ende keqkuptime rreth asaj që pritet kur të ndihmohet me nipërit e mbesat. Gjyshërit janë shumë më aktivë këto ditë, me shumë që punojnë përtej moshës së daljes në pension, duke udhëtuar shpesh ose duke bërë një jetë të ngarkuar shoqërore. Me pak fjalë, kujdesi për nipërit e tyre me kohë të plotë, nuk do të ishte idealja për ta.
Pra, pse disa gjyshër nuk dalin kurrë vullnetarë për kujdesin e fëmijëve? Barbara Greenberg, një psikologe klinike që punon me familjet, shprehet:
Disa gjyshër mund të ndihen të indinjuar që janë vënë në një rol të kujdesit për fëmijët kur mendojnë se është radha e tyre të shijojnë një fazë të jetës ku ata janë të lirë të ndjekin interesa të tjera. Të tjerët mund të mendojnë se kujdesi për fëmijët është shumë i lodhshëm për ta në moshën e tyre.
Kjo është veçanërisht e vërtetë kur kemi të bëjmë me një nip të praptë. Greenberg sugjeron:
Nëse një fëmijë është i pamenaxhueshëm, gjyshërit mund të kursejnë ndjenjat e prindit duke bërë justifikime për të mos u kujdesur për fëmijën. Ky është alternativa më e lehtë, më pak e dëmshme nëse gjyshërit nuk ndjehen rehat të përballen me prindërit për sjelljen e fëmijës së tyre.
Ka shumë arsye pse disa gjyshër i shmangen kujdesit të fëmijëve dhe asnjëra nuk është për shkak të mungesës së dashurisë për nipin. Gjithashtu, presioni ndaj tyre për kujdesin e fëmijëve mund të shkaktojë pakënaqësi dhe lëndim të ndjenjave. Kjo është veçanërisht e vërtetë me prindërit që rrallë fillojnë kontakte me gjyshërit, përveç nëse kanë nevojë për ndihmë.
Një arsye tjetër që disa gjyshër mund të hezitojnë të kujdesen për fëmijën është mungesa e energjisë ose pamundësia për t’u marrë me një fëmijë aktiv. Nëse një prind është i mërzitur që prindërit e tyre nuk janë më të përfshirë, kjo duhet të adresohet. Sipas Greenberg, zbulimi i arsyeve pas preferencës së gjyshërve për të mos u kujdesur fëmijën është një veprim delikat balancues që kërkon diskutim të sinqertë.
Afrohuni bisedës me qetësi dhe pa gjykuar. Shmangni krahasimin e tyre me gjyshërit e tjerë që njihni “të cilët mund ta përqafojnë kujdesin e fëmijëve me më shumë entuziazëm”. Kjo do t’u sjellë dobi të gjithëve, në mënyrë që inati dhe keqkuptimet të mos bëhen problematike.
Në fund të fundit, prindërit duhet të jenë “të hapur dhe të drejtpërdrejtë” në lidhje me zhgënjimin e tyre dhe t’u japin gjyshërve “kohën dhe hapësirën për t’u përgjigjur”, thotë Greenberg. Prindërit mund të konsiderojnë gjithashtu mënyra të reja për të përfshirë gjyshërit në jetën e një fëmije duke zgjedhur aktivitete që do t’u interesojnë atyre: vizita në muze me ekspozita interaktive, darka javore familjare, netë filmash në shtëpi, kopshtari, pikniqe në park, apo edhe një pushim familjar së bashku.
