Një përplasje gjigante mes një vrime të zezë dhe një ylli neutron mund të ndryshojë mënyrën se si shkencëtarët e kuptojnë formimin e disa prej sistemeve më ekstreme në univers. Sipas një studimi të ri, kjo përplasje e fuqishme ka krijuar valë gravitacionale që janë përhapur në të gjithë universin. Analiza e këtyre valëve ka zbuluar një sjellje të pazakontë të orbitës së dy objekteve kozmike, duke sfiduar teoritë aktuale mbi mënyrën se si formohen këto sisteme.
Vrimat e zeza dhe yjet neutron janë ndër objektet më të dendura dhe më misterioze në univers. Kur ato përplasen ose bashkohen, çlirojnë sasi të jashtëzakonshme energjie dhe krijojnë valë gravitacionale që mund të zbulohen nga observatorët në Tokë. Ajo që e bën këtë rast të veçantë është forma e orbitës së sistemit para përplasjes. Në vend të një orbite të rregullt rrethore, shkencëtarët zbuluan një orbitë ovale shumë të pazakontë, gjë që sugjeron se këto dy objekte mund të jenë formuar në një mënyrë që nuk përputhet me modelet e njohura deri më tani.
Kjo mund të nënkuptojë se vrimat e zeza dhe yjet neutron mund të bashkohen edhe në kushte të tjera kozmike që ende nuk janë kuptuar plotësisht. Studiuesit theksojnë se analiza e mëtejshme e valëve gravitacionale mund të ndihmojë për të zbuluar më shumë rreth këtyre përplasjeve ekstreme dhe për të përmirësuar kuptimin tonë mbi evoluimin e universit. Zbulimi konsiderohet një hap i rëndësishëm në astronominë moderne dhe në studimin e fenomeneve më të fuqishme që ndodhin në kozmos.
Shkencëtarët kanë prezantuar hartën më të madhe dhe më të detajuar të realizuar ndonjëherë të qendrës së Rrugës së Qumështit, duke zbuluar një rajon të mbushur me gaz, pluhur dhe procese ekstreme kozmike. Studimi është kryer me teleskopin ALMA në Kili, një nga instrumentet më të fuqishëm radioastronomikë në botë. Zona e studiuar, e njohur si Central Molecular Zone, rrethon vrimën e zezë supermasive në zemër të galaktikës sonë.
Sipas studiuesve, kjo zonë përmban re të dendura molekulare dhe kushte kaotike që mund të ngjajnë me galaktikat e hershme të universit, pak kohë pas Big Bengut. Pamja e re u jep astronomëve mundësinë të analizojnë me saktësi shpërndarjen e gazit dhe pluhurit, si dhe proceset e formimit të yjeve në një mjedis ekstrem gravitacional. Duke krahasuar këto të dhëna me vëzhgimet e galaktikave të largëta, shkencëtarët shpresojnë të kuptojnë më mirë se si u formuan strukturat e para kozmike.
