Hulumtimet e kryera te minjtë kanë treguar se periudhat e zgjatura të heshtjes së plotë mund të stimulojnë rritjen e qelizave të reja në hipokampus, një zonë e trurit që lidhet ngushtë me kujtesën, të nxënit dhe rregullimin emocional. Ky efekt u dallua edhe kur u krahasua me përvoja të tjera shqisore. Shkencëtarët vunë re se heshtja duket se nxit neurogjenezën, duke sugjeruar se truri mund t’i përdorë në mënyrë aktive momentet e qetësisë për t’u riparuar dhe jo thjesht për të pushuar.
Kjo sfidon idenë se stimulimi është gjithmonë i domosdoshëm për shëndetin e trurit. Edhe pse studimet te njerëzit janë ende të kufizuara, këto gjetje tregojnë një mundësi të fuqishme; koha e qëllimshme në heshtje mund të bëjë më shumë sesa thjesht të ulë stresin. Ajo mund të ndihmojë në mbështetjen e shëndetit afatgjatë të trurit në nivel qelizor.
Ndërkaq, pas një nate me gjumë të dobët, bëhet më e vështirë të përqendrohesh. Mendimet shpërqendrohen, reagimet ngadalësohen dhe qartësia mendore zbehet pikërisht në momentet kur nevojitet më shumë vëmendje. Një studim i ri nga Instituti i Teknologjisë i Massachusetts-it (MIT) hedh dritë mbi atë që ndodh brenda trurit gjatë këtyre çasteve të shkurtra të humbjes së fokusit. Hulumtimi tregon se, kur vëmendja dështon për pak sekonda, lëngu cerebrospinal (CSF) lëviz jashtë trurit, një proces që zakonisht ndodh gjatë gjumit dhe shërben për të pastruar mbetjet që grumbullohen gjatë ditës.
