Një studim i ri nga Harvard trondit botën e psikologjisë: dashuria e fortë, sidomos ajo toksike, aktivizon të njëjtat zona të trurit si varësia ndaj kokainës.
Në pamje të parë, dashuria duket e pastër, magjike dhe e shëndetshme. Por neurologët paralajmërojnë: kur një lidhje bëhet e pabarabartë emocionalisht, truri nuk e dallon më dashurinë nga varësia.
Sipas studiuesve, truri lëshon sasi të larta dopaminë dhe adrenalinë sa herë që personi i dashuruar përjeton afërsi, por edhe dhimbje nga partneri. Këto “ngacmime kimike” krijojnë një varësi ndaj dramës dhe pasigurisë.
Në fakt, shumë njerëz mbeten në marrëdhënie toksike jo për dashuri, por sepse truri i tyre është i “varur” nga luhatjet emocionale – nga frika, tensioni, pasionet e forta dhe pajtimet pas grindjeve.
Psikologët e krahasojnë këtë efekt me një cikël droge: një shpërthim dopaminë, ndjekur nga rënie e fortë emocionale, pastaj një tjetër “dozë” dashurie për ta mbajtur trurin gjallë.
Rezultati është një dashuri që s’qetëson, por konsumon.
Ekspertët theksojnë se shërimi nga kjo “varësi emocionale” kërkon distancë dhe rifillim të sistemit nervor – një proces që mund të zgjasë muaj.
Në fund, dashuria s’duhet të djegë – duhet të qetësojë. Kur ajo të lëndon, trupi yt po të tregon se truri yt është lodhur nga një ndjenjë që s’e njeh më si dashuri.
