Një projekt ambicioz për ndërtimin e një tuneli që do të lidhte Nju Jorkun dhe Londrën është diskutuar shumë kohët e fundit. Ky tunel, që do të mundësonte një udhëtim me tren mes dy kontinenteve në më pak se një orë, ka tërhequr vëmendjen e shumë njerëzve. Megjithatë, ky koncept mund të jetë më shumë një ëndërr se një mundësi reale. Projekti parashikon ndërtimin e një tuneli 5,500 kilometra të gjatë nën Oqeanin Atlantik dhe një tren që do të udhëtonte me shpejtësi 3,000 mph, që është më shumë se 10 herë më i shpejtë se trenat më të shpejtë të pasagjerëve të tanishëm.
Për krahasim, trenat si Maglev i Shangait mund të arrijnë vetëm 286 mph dhe përdorimi i teknologjisë së vakumit dhe shtytjes me motor avioni mund të mundësonte një udhëtim prej vetëm 54 minutash, një shpejtësi që duket tërheqëse dhe e mundshme në teori. Megjithatë, ky projekt do të përballte një sërë pengesash teknike dhe inxhinierike, të cilat mund ta bënin atë të realizueshëm vetëm pas shumë vitesh punë dhe mundësisht, shumë vite kërkimesh të tjera.
Një inxhinier ka ndarë shqetësimet e tij në një forum ekspertësh, ku ka shpjeguar se ndërtimi i një tuneli në këtë thellësi të detit është jashtëzakonisht i vështirë. Thellësia e Oqeanit Atlantik arrin deri në 5,500 metra dhe për të mundësuar ndërtimin e tunelit, shkencëtarët do të duhet të studiojnë me kujdes strukturën gjeologjike të shtratit të detit. Nëse materiali i shtratit është shumë i butë, ai nuk mund të mbështesë tunelin dhe ndërtimi nuk mund të vazhdojë. Po ashtu, është e vështirë të menaxhohen presionet ekstreme të ujit në atë thellësi, dhe ndërtimi i strukturave që mund të mbajnë atë presion është një sfidë madhore.
Një tjetër pengesë e madhe është një zonë aktive vullkanike që shtrihet për më shumë se 40,000 milje. Ky sistem vullkanik është aktiv dhe shtyn pllakat kontinentale, gjë që e bën të vështirë ndërtimin e një tuneli në këtë zonë, pasi do të kërkonte mirëmbajtje të vazhdueshme për të rregulluar dëmet që mund të shkaktohen nga aktivitetet vullkanike.
