Puthja seksuale praktikohej në Mesopotami dhe Egjipt të lashtë të paktën 4500 vjet më parë, sipas një rishikimi të teksteve antike. Ka një debat të konsiderueshëm rreth asaj se kur njerëzit filluan të puthin në një mënyrë romantike. Shumë burime thonë se provat më të hershme të puthjeve seksuale janë në tekstet sanskrite të shkruara në atë që sot është India rreth 3500 vjet më parë. Disa studiues kanë sugjeruar që puthjet seksuale u përhapën nga atje në mbarë botën dhe shpesh thuhet se pushtimet e Aleksandrit të Madh kanë luajtur një rol në këtë përhapje.
Ideja që puthja seksuale u përhap në mbarë botën nga një vend, nga ana tjetër, është lidhur me ndryshimet në përhapjen e sëmundjeve që mund të transmetohen nga goja. Për shembull, një punim i botuar vitin e kaluar sugjeroi se virusi herpes simplex 1, i cili shkakton plagë të ftohta, u bë shumë më i zakonshëm për shkak të “ardhjes së puthjeve seksuale-romantike”. Por provat nga Mesopotamia dhe Egjipti sugjerojnë se puthjet seksuale u ngritën në mënyrë të pavarur në shumë vende dhe nuk u përhapën papritur në mbarë botën, thotë Troels Pank Arbøll në Universitetin e Kopenhagës në Danimarkë. “Kjo tregon se ishte e njohur në një zonë shumë më të gjerë në botën e lashtë nga sa kishin konsideruar njerëzit që formulonin këto teori,” thotë ai.
Kjo ka qenë e njohur për dekada nga disa ekspertë që mund të lexojnë sistemin e shkrimit kuneiform të përdorur nga disa qytetërime të lashta, por jo më gjerësisht, thotë Arbøll. “Në komunitetin e përgjithshëm shkencor, njerëzit nuk ishin të vetëdijshëm për këtë provë sepse nuk përmendet askund.” Kështu, Arbøll dhe gruaja e tij, biologia Sophie Lund Rasmussen në Universitetin e Oksfordit, vendosën të shkruanin një letër që përshkruante provat e anashkaluara.
Ndërsa puthja përmendet rrallë në tekstet e Mesopotamisë, këto përmendje tregojnë se ajo konsiderohej një pjesë e zakonshme e intimitetit romantik në kohët e lashta, thotë Arbøll. Për shembull, një tekst nga rreth 3800 vjet më parë përshkruan se si një grua e martuar iu afrua tradhtisë pas një puthjeje. Një tekst tjetër nga e njëjta kohë përshkruan një grua të pamartuar që zotohet të shmangë puthjet dhe marrëdhëniet seksuale me një burrë.
Ai dhe Rasmussen theksojnë gjithashtu se ka prova paraprake që njerëzit modernë dhe Neandertalët putheshin, ose të paktën shkëmbyen pështymën në një farë mënyre. Për më tepër, bonobo-t angazhohen edhe në puthje seksuale gojë më gojë. Pra, është e mundur që njerëzit të kenë puthur seksualisht për shumë më gjatë sesa sugjeron historia e shkruar. “Unë mendoj se ka shumë të ngjarë që të shkojë shumë prapa,” thotë Arbøll.
