Shkenca moderne e traumës po ndryshon një nga idetë më të vjetra të psikologjisë: që dhimbja emocionale është vetëm mendore.
Sipas kërkimeve në fushën e neurobiologjisë së traumës, trupi mban kujtime që mendja shpesh nuk i ka më në formë narrative.
Studiues si Bessel van der Kolk në “The Body Keeps the Score” dhe qasjet e Gabor Maté theksojnë se sistemi nervor ruan “gjurmë” të përvojave stresuese përmes reagimeve automatike: tension muskulor, rrahje të shpejta zemre, frymëmarrje të cekët apo ndjesi paniku pa shkak të qartë.
Kur një person përjeton traumë, trupi futet në gjendje mbijetese: lufto, ik ose ngrirje. Edhe pas viteve, këto reagime mund të aktivizohen nga situata të vogla, që në fakt vetëm “ngjajnë” me rrezikun e dikurshëm.
Ekspertët shpjegojnë se kjo është arsyeja pse disa njerëz ndihen të lodhur emocionalisht pa arsye të dukshme. Trupi nuk e dallon gjithmonë të kaluarën nga e tashmja.
Trauma, në këtë kuptim, nuk është vetëm kujtim, por një gjendje fizike e sistemit nervor.
