Shumë njerëz e konsiderojnë altruizmin dhe gatishmërinë për të ndihmuar të tjerët si cilësi pozitive. Megjithatë, sipas Gabor Maté, kur nevoja për të kënaqur të gjithë bëhet e pakontrollueshme, ajo mund të jetë shenjë e një plage emocionale të hershme.
Në leksionet e tij mbi traumën dhe zhvillimin e fëmijës, Maté shpjegon se çdo fëmijë ka dy nevoja themelore: lidhjen me kujdestarin dhe autenticitetin, pra lirinë për të qenë vetvetja. Kur këto dy nevoja bien në konflikt, shumica e fëmijëve zgjedhin të sakrifikojnë autenticitetin për të mos humbur lidhjen me prindin.
Si rezultat, ata mësojnë të fshehin zemërimin, trishtimin ose dëshirat e tyre për të marrë miratim dhe dashuri.
Në jetën e rritur, kjo mund të shfaqet përmes pamundësisë për të vendosur kufij, frikës për të thënë “jo” ose ndjenjës së fajit sa herë që vendosin veten në plan të parë.
Psikologët që punojnë me traumën vërejnë se shumë njerëz nuk e kuptojnë se kjo sjellje nuk është pjesë e personalitetit të tyre, por një strategji mbijetese e krijuar në fëmijëri.
Sipas Maté, shërimi nuk nënkupton të bëhesh egoist, por të rifitosh aftësinë për të qenë autentik pa pasur frikë se do të humbasësh dashurinë e të tjerëve.
