Organizata e vendeve eksportuese të naftës dhe aleatët e saj (OPEC+) kanë vendosur të rrisin prodhimin me 206 mijë fuçi në ditë duke nisur nga muaji maj, sipas burimeve të cituara nga Bloomberg dhe Interfax.
Vendimi u mor nga tetë vendet kryesore prodhuese, por zbatimi i tij mbetet i pasigurt për shkak të situatës në Lindjen e Mesme.
Sipas raportimeve, lufta në Iran dhe bllokimi i Ngushticës së Hormuzit kanë ndërprerë eksportet nga Arabia Saudite, Emiratet e Bashkuara Arabe, Kuvajti dhe Iraku – vendet që kanë kapacitetin më të madh për të rritur prodhimin.
Kjo situatë rrezikon që rritja e njoftuar të mbetet vetëm në letër, ndërsa tregjet globale të naftës përballen me pasiguri të shtuar.
Ngushtica e Hormuzit, një kalim i ngushtë detar që lidh Gjirin Persik me Gjirin e Omanit dhe Oqeanin Indian më të gjerë, është përsëri në qendër të shqetësimit ndërkombëtar mes tensioneve të lidhura me luftën në Iran.
Ajo që duket si një rrip i hollë lumi në hartë ka qenë një udhëkryq tregtie, perandorie dhe gjeopolitike për mijëra vjet. Sot, ndërsa tensionet e transportit detar kanë tronditur tregjet globale, roli i saj historik ndihmon në shpjegimin pse zhvillimet përgjatë këtij kalimi kanë pasoja kaq të gjera.
Ndodhet midis Iranit në veri dhe Gadishullit Arabik në jug dhe është e vetmja dalje natyrore nga Gjiri Persik. Në pikën e saj më të ngushtë është rreth 30-35 km e gjerë, ndërsa korridoret e caktuara të transportit detar janë edhe më të ngushta. Kjo gjeografi e bën atë një nga “pikat e kalimit” më të ndjeshme strategjikisht në botë, ku kontrolli i një hapësire të kufizuar detare mund të ndikojë në rrjedhat globale të energjisë, tregtisë dhe fuqisë ushtarake.
