Një fenomen i pazakontë po përhapet në rrjetet sociale, i ashtuquajturi “divorc alpin”. Ai përshkruan situata ku një burrë e lë partneren e tij gjatë një shëtitjeje ose aktiviteti në natyrë, qoftë sepse lëviz më shpejt ose pas një grindjeje, duke e lënë atë vetëm në një mjedis të vështirë, ndonjëherë edhe të rrezikshëm.
MJ, 38 vjeçe, përshkroi për Guardian një përvojë traumatike në Parkun Kombëtar Zion, Utah. Gjatë një ngjitjeje në Angel’s Landing, partneri i saj e la në majë të malit me një grua tjetër që takoi gjatë rrugës, duke e lënë atë të vetme. Ndarja e çiftit ndodhi pak më vonë.
Kjo përvojë nuk është e izoluar. Në TikTok, videot që tregojnë gra të lëna vetëm gjatë shëtitjeve në mal kanë grumbulluar miliona shikime.
Një video e postuar më 18 shkurt ka mbi 19 milionë shikime, ku një grua përshkruan ditën si “të shtunën më të keqe të jetës së saj”, ndërsa mbishkrimi thotë:
Ai të lë vetëm dhe kupton se nuk të ka pëlqyer kurrë vërtet.
Termi “divorc alpin” ka origjinën nga tregimi i shkurtër i Robert Barr-it, “Një divorc alpin” (1893), ku një burrë planifikon të vrasë gruan gjatë një udhëtimi në Alpet Zvicerane. Sot, përdoret në një kuptim më figurativ, për të përshkruar situata të lënies së partneres në natyrë.
Ekspertët shpjegojnë se pas këtij fenomeni shpesh qëndrojnë mungesa komunikimi, pritje të ndryshme dhe ego personale. Julie Ellison, ish-kryeredaktore e revistës Climbing, thotë se disa burra ndikohen nga kultura e qëndrueshmërisë dhe kapërcimit të kufijve, shpesh në kosto të partneres. Në raste ekstreme, kjo sjellje mund të ketë pasoja serioze, përfshirë incidente fatale, siç ndodhi së fundmi me një alpinist austriak.
David Webb nga revista Explore thekson se kushdo që fton dikë në shëtitje merr rolin e “udhërrëfyesit”, duke përshtatur ritmin me shpejtësinë e më të ngadaltës.
Terapisti Daniel Duane shton se shpesh përplasen ambicia personale dhe përvoja e përbashkët, ku egoja merr kontrollin.
Shumë gra, megjithatë, refuzojnë të bien pre e stereotipeve gjinore që sugjerojnë paaftësi.
Përvoja e MJ-së tregon se me kohën dhe mbështetjen e grave të tjera, ecja në natyrë mund të shndërrohet në një përvojë personale dhe të kënaqshme:
Nuk ka rëndësi sa shpejt shkon. Nuk ka rëndësi sa kohë duhet. Ecja në natyrë nuk është diçka në të cilën duhet të jesh i mirë ose i keq. Thjesht është.
