Breza të tërë nxënësish janë mësuar se aftësia për të mbledhur gjuhën në formë tubi (tongue rolling) është e përcaktuar nga një gjen i vetëm. Ky “fakt”, që rezultoi të ishte i gabuar, e ka origjinën në punën e gjenetistit Alfred Sturtevant në vitet 1940 dhe për dekada me radhë është përdorur si shembull në orët e biologjisë. Megjithatë, me zhvillimin e internetit dhe rishikimin e studimeve shkencore, e vërteta doli në pah.
Rezulton se teoria e Sturtevant ishte hedhur poshtë që në vitet 1950, kur studimet mbi binjakët identikë treguan se aftësia për të mbledhur gjuhën nuk mund të shpjegohej vetëm nga një gjen. Më vonë, një studim i vogël sugjeroi gjithashtu se, me ushtrime të vazhdueshme, pothuajse kushdo mund ta mësojë këtë aftësi. Ndoshta arsyeja e vërtetë pse shumë njerëz nuk e bëjnë është thjesht se pak vetë kanë durimin ose interesin të praktikojnë. Pra, aftësia për të mbledhur gjuhën nuk është një tipar i thjeshtë gjenetik. Ajo ka të ngjarë të ndikohet nga disa faktorë, përfshirë gjenetikën, zhvillimin individual dhe praktikën.
