Ka një pyetje që vazhdon të kthehet, për shekuj me radhë: a vendosin yjet gjithçka, apo ekziston vërtet vullneti i lirë? Me fjalë të tjera: a është harta e lindjes një hartë… apo një gjykim?
Astrologjia moderne është mjaft e qartë: qielli nuk është një gjykatë; është më shumë si Google Maps i shpirtit tuaj. Tregon shtigje, udhëkryqe, pengesa, por nuk ju udhëzon në vend të personit.
Yjet përshkruajnë:
prirje të forta të karakterit (si një “version bazë” i personalitetit tuaj)
talente ose dobësi të mundshme
cikle jetësore dhe momente kyçe
Çfarë nuk bëjnë:
Nuk thonë çfarë do të ndodhë minutë pas minute.
Nuk vendosin me kë të jenë, çfarë pune të pranojnë, çfarë mesazhi të dërgojnë ose të fshijnë.
Për astrologjinë, fati nuk është një vijë e drejtë; është më shumë një fushë mundësish. Brenda tij janë:
ngjarje të mundshme
takime kyçe
kriza që “aktivizojnë alarmin”
talente që kërkojnë hapësirë
Tabela e lindjes tregon “ku fryn era” në jetën e një personi. Për shembull:
një Saturn i fortë shpesh flet për përgjegjësi të hershme, sprova, pjekuri të ngadaltë, por të fortë
një Jupiter i fortë flet për mbrojtje, hapje, goditje fati… megjithatë, nëse kapet
një Mars dominues tregon energji, instinkt, nevojën për të vepruar dhe përballur
Prandaj pika qendrore: fati nuk është ajo që ndodh, por si e transformojmë veten përmes asaj që ndodh. E njëjta krizë ekonomike mund të:
shtypë dikë,
shtyjë një person tjetër të rishpikë veten nga e para.
Astrologjia tenton të thotë: disa situata janë “pothuajse të sigurta”, sepse ato janë pjesë e udhëtimit evolucionar të shpirtit.
Por:
niveli i vetëdijes
zgjedhjet konkrete të përditshme
ndryshojnë plotësisht “notën përfundimtare” të asaj përvoje.
Është si të jesh i regjistruar në një shkollë: lënda kryesore është vendosur, por mënyra për ta përjetuar atë – studimi, përtacia, entuziazmi, arratisja – mbetet e hapur. Yjet janë programi. Vullneti i lirë është mënyra se si e lundron atë, edhe kur dhemb, edhe kur frikëson.