Në një botë ku gjithçka matet me produktivitet, shumë njerëz e gjejnë veten duke dhënë më të mirën në punë dhe duke u kthyer në shtëpi emocionalisht bosh. Psikologët paralajmërojnë se stresi i përditshëm është kthyer në një nga arsyet kryesore pse çiftet ftohen, edhe kur mes tyre ka ende dashuri.
Stresi kronik ndryshon mënyrën si mendojmë dhe reagojmë. Kur trupi është vazhdimisht në “modalitet emergjence”, truri fokusohet te mbijetesa: afatet, faturat, përgjegjësitë.
Në këtë gjendje, partneri mund të shihet më shumë si “detyrë tjetër” sesa si burim ngrohtësie. Kështu lindin keqkuptimet: një “nuk kam fuqi të flas tani” interpretohet si mungesë interesi, një harresë e vogël shihet si mungesë dashurie.
Shumë çifte raportojnë se, edhe kur janë fizikisht bashkë në shtëpi, janë emocionalisht larg: secili me telefonin e vet, serialin e vet, mendimet e veta.
Bisedat kufizohen në “çfarë hëngrëm” dhe “çfarë kemi për nesër”, ndërsa lidhja emocionale zbehet dalëngadalë.
Ekspertët sugjerojnë të ndryshojë mënyra si shihet koha në çift. Nuk është e nevojshme një udhëtim luksoz për të “ringjallur romancën”, por momente të vogla dhe të rregullta: një kafe në mëngjes përpara se të niseni në punë, një shëtitje 20-minutëshe në darkë pa telefona, një mbrëmje në javë ku fiket televizioni dhe thjesht flitet.
Një hap tjetër i rëndësishëm është komunikimi i ndershëm: t’i thuash partnerit “jam shumë i stresuar, nuk kam fuqi, por kjo nuk do të thotë që s’më bëhet vonë për ty”. Kjo bën dallimin mes ndjenjës “më injoron” dhe “ai/ajo është në vështirësi, si mund ta ndihmoj?”.
Stresi nuk mund të eliminohet, por çiftet mund të zgjedhin të mos e lënë të bëhet “i treti i padukshëm” në marrëdhënie.
Një lidhje e mirë nuk është pa stres, por është ajo ku dy njerëz zgjidhin të jenë aleatë, jo viktima të jetës së dendur.
