Komunikimi mes maceve është shumë më kompleks nga sa duket në pamje të parë. Ndryshe nga sa ndodh me njerëzit, macet nuk përdorin mjaullimën për të komunikuar me njëra-tjetrën, por mbështeten kryesisht tek aroma, gjuha e trupit dhe sinjalet zanore.
Sipas antrozoologut John Bradshaw, shqisa e nuhatjes tek macet është jashtëzakonisht e zhvilluar dhe ato përdorin sinjale kimike, të njohura si feromone, për të transmetuar informacione mbi territorin, stresin, praninë apo gatishmërinë për çiftim.
Një nga reagimet karakteristike është “reaksioni flehmen”, një shprehje e veçantë me gojën pak të hapur që i ndihmon macet të analizojnë aromat.
Macet kanë gjëndra aromatike në pjesë të ndryshme të trupit, si në fytyrë, bisht, putra dhe shpinë, duke “shënuar” mjedisin përreth me aromën e tyre. Kur fërkohen pas njerëzve apo objekteve, ato në fakt po lënë shenja identifikuese.
Përveç aromës, gjuha e trupit luan rol kyç në komunikim. Bishti dhe veshët tregojnë gjendjen emocionale të maces: bishti i ngritur dhe veshët përpara sinjalizojnë kuriozitet dhe qetësi, ndërsa veshët e shtrirë pas dhe lëvizjet e shpejta të bishtit tregojnë stres ose irritim.
Edhe tingujt kanë kuptime specifike. Hungërima shërben si paralajmërim, ulërima e zgjatur lidhet shpesh me stresin ose konfliktet, ndërsa fishkëllima tregon frikë ose ndjenjë kërcënimi.
Ekspertët theksojnë se kuptimi i këtyre sinjaleve ndihmon pronarët të shmangin konfliktet mes maceve, të menaxhojnë më mirë prezantimin e një maceje të re në shtëpi dhe të forcojnë marrëdhënien me kafshën e tyre shtëpiake.
