Në një realitet që prek shumë marrëdhënie afatgjata, veçanërisht pas lindjes së fëmijëve, çiftet rrëshqasin nga roli i partnerëve të dashuruar në atë të “kolegëve të shtëpisë”, ku përparësi marrin vetëm logjistika dhe detyrat e përditshme. Ndonëse nuk ka tradhti, intimiteti dhe pasioni zbehen pikërisht nga mungesa e përkushtimit të qëllimshëm ndaj njëri-tjetrit.
Flirtet, tensioni i ëmbël dhe lidhja emocionale zëvendësohen nga pyetje të përditshme si “A e more fëmijën?” ose “E bëre pagesën?”.
Të gjithë energjinë e tyre e përqendrojnë tek fëmija, duke e lënë lidhjen pa ushqim emocional. Fillimisht askush nuk e vëren, por me kohë, të dy partnerët ndihen të padukshëm dhe të pavlerësuar.
Në shumë raste, burri i përkushtohet punës dhe e justifikon mungesën me “po siguroj familjen”, ndërsa gruaja përballet me një barrë të lodhshme përgjegjësish dhe ndjen se është e vetme.
Edhe pse të dy ndihen të pamirënjohur, ndonjëherë ndihen të pafuqishëm për të shprehur pakënaqësitë pa nxitur tension.
Bisedat e thella shmangen nga lodhja apo frika e konflikteve, derisa heshtja e zë vendin në shtëpi. Dhe kështu, intimiteti zhduket jo sepse mungon dashuria, por sepse askush nuk e ushqen më me vëmendje, kohë dhe përkushtim.
Ekspertët e marrëdhënieve paralajmërojnë se shumica e lidhjeve nuk shkatërrohen nga tradhtia, por nga neglizhenca. Partnerët thjesht ndalojnë së zgjedhuri njëri-tjetrin në mënyrë të ndërgjegjshme.
Por kjo nuk do të thotë se gjithçka është e humbur. Shpresa ekziston për çdo çift që është i gatshëm të flasë, të dëgjojë dhe të ndërtojë sërish lidhjen nga rrënjët — duke e zgjedhur njëri-tjetrin çdo ditë, me dashuri dhe qëllim.
