Edhe në çiftet që duken shumë të afërt, tema e seksit shpesh mbetet tabu. Shumë njerëz kanë dëshira, pasiguri apo pakënaqësi që nuk i thonë dot, nga frika se mos duken “të çuditshëm”, “shumë kërkues” apo “jo normalë”.
Psikologët seksualë theksojnë se pikërisht heshtja është ajo që shkatërron intimitetin, jo vetë dëshirat.
Hapi i parë është zgjedhja e momentit. Biseda më e keqe për seksin është ajo që fillon në mes të aktit me fjali si “pse bën gjithmonë kështu?” ose “s’më pëlqen fare ajo që po bën”.
Ekspertët këshillojnë që të flitet për seks jashtë dhomës së gjumit, në një moment të qetë, kur të dy jeni relativisht mirë me humor dhe jo në mes të një konflikti.
Gjithashtu, është shumë e rëndësishme gjuha që përdoret. Në vend të “ti nuk bën kurrë…”, “ti nuk më kënaq”, sugjerohet përdorimi i “unë”-it: “Unë do doja ta provonim këtë…”, “Unë ndihem më afër teje kur…”, “Mua më pëlqen shumë kur ti…”. Kjo e bën partnerin të mos ndihet i sulmuar, por i ftuar në bashkëpunim.
Një teknikë praktike është fillimi me gjërat pozitive: çfarë të pëlqen, çfarë do të doje të kishte më shumë.
Për shembull: “Më pëlqen shumë kur më prek kështu, do doja ta bënim më shpesh”. Kjo krijon terren të sigurt përpara se të prekësh gjëra më delikate, si p.sh. “Më duket se kohët e fundit jemi më të ftohtë në këtë pjesë, si ndihesh ti?”.
Turpi është i zakonshëm, sidomos te njerëz që nuk janë mësuar të flasin për seks hapur. Psikologët këshillojnë ta pranosh: “Më vjen pak turp ta flas këtë, por mendoj që është e rëndësishme për ne”.
Shpesh, vetë pranimi i sikletit e zbut tensionin dhe e bën bisedën më njerëzore.
Kur komunikimi seksual bëhet pjesë normale e marrëdhënies, jo vetëm kur ka “problem”, intimiteti thellohet, keqkuptimet pakësohen dhe të dy partnerët ndihen më të lirë e më të deshifruar nga tjetri.
Në fund të ditës, seksi nuk është vetëm akt fizik, por mënyrë komunikimi, dhe çdo komunikim i mirë nis me fjalë.