Sipas një kërkimi të ri, fëmijët e dytë veçanërisht djemtë kanë 25–40% më shumë gjasa të kenë probleme me sjelljen në shkollë ose të përballen me ligjin, krahasuar me vëllezërit apo motrat më të mëdha. Ekspertët shpjegojnë se kjo ndodh pjesërisht sepse fëmija i parë merr më shumë vëmendje në fillim, ndërsa i dyti mëson më shumë nga fëmijët sesa nga të rriturit, duke hyrë kështu në rrethe të tjera shoqërore që ndikojnë në sjellje. Megjithatë, kjo nuk është një fat i paracaktuar, çdo fëmijë rritet dhe mëson në mënyrën e vet.
Shumë prindër shpresojnë që fëmijët e tyre do t’i telefonojnë, do t’i vizitojnë dhe do të ruajnë një marrëdhënie të ngushtë kur të rriten, por psikologët pohojnë se lidhjet afatgjata ndërtohen nëpërmjet refuzimit të disa modeleve të prindërimit. Sipas psikologut Rem Raouda, prindërit që janë të afërt me fëmijët e tyre të rritur shmangin veprime të caktuara. Konkretisht, Raouda pohon se bindja dhe lidhja nuk janë e njëjta gjë dhe se kontrolli nuk krijon një marrëdhënie në të cilën fëmijët duan të kthehen. Prindërit e afërt nuk këmbëngulin gjithmonë që të kenë fjalën e fundit. Është më e rëndësishme për ta të ruajnë komunikimin sesa të provojnë se kanë të drejtë.
Sipas psikologut, injorimi i emocioneve nuk e ndihmon fëmijën t’i kuptojë ato, por e mëson atë t’i shtypë ato. Prindërit që qëndrojnë pranë fëmijëve të tyre krijojnë një hapësirë ku ndjenjat pranohen. Në vend që të ofrojnë shpejt një zgjidhje, ata tregojnë mirëkuptim me fjalë. Raouda thekson se përpjekja për të ndryshuar personalitetin e një fëmije mund të dëmtojë marrëdhënien. Është e rëndësishme t’i lejoni fëmijës të jetë ai që është, edhe kur kjo është sfiduese për prindërit.
