Kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha duke folur në takimin përmbyllës të fushatës në Korçë, u shpreh se shqiptarët në rrugën e tyre të lirisë pësuan një aksident, përjetuam 12 vite të narkodiktaturës.
Berisha tha që vëmendja kryesore do të jetë tek të rinjtë, ku në fokus është arsimi. “Do ta bëjmë arsimin e mesëm të detyrueshëm”, – tha ai.
Berisha theksoi se 11 Maji ndan dy epoka, për të larguar njëherë e mirë regjimin 12-vjeçar që përzuri korçarët dhe shqiptarët nga vendi.
Fjala e Berishës:
Rrugët ndërtohen me 10 herë mbi çmimin e zakonshëm. Do të shkojmë drejt arsimit të mesëm të detyrueshëm. Kombet që e kanë bërë këtë në arsim, kanë ecur përpara. Do të heqim mesataren për Universitetin, në mënyrë që çdokush që dëshiron të vazhdojë të lartën, e ka derën e hapur. Çdo student do të rimbursohet me 200 euro në muaj nëse studion jashtë rrethit të tij. Çdo i ri i diplomuar do të ketë një vend pune në sektorin publik ose privat.
Do të marrin grante studentë e diplomuar deri në 5 mijë euro për bizneset e reja që do të bëjnë. Duhet të kthejmë gjithë vëmendjen te të rinjtë. Çdo çift i ri do të ketë 30 mijë euro grant për t’u strehuar. Një fond i posaçëm 5 milionë euro për më të talentuarit, në çdo fushë.
Të dashur qytetare dhe qytetarë, 4 ditë na ndajnë nga një ditë e cila në të vërtetë për ne shqiptarë ndan dy epoka: ndan epokën në të cilën ne, një populli vuajtur në diktaturën më staliniste, në rrugën tonë të lirisë, patëm një aksident si asnjë komb tjetër. Përjetuam 12 vite narkoditaturë. Përjetuam në 12 vite vendosjen e një regjimi, i cili bëri gjithçka për të shtypur në Korçë dhe në Shqipëri pluralizmin, për të shtypur në Korçë dhe në Shqipëri opozitën. Bëri gjithçka për të plaçkitur korçarët dhe shqiptarët. Bëri çdo gjë për t’i përzenë ata nga vendi i tyre.
Miq, çdo korçar i mençur dhe korçare që mbyll sytë dhe mendon këto 12 vite, do të gjejë se, Korça nga një vend shprese, nga një qyetet i mrekullueshëm, i famshëm për dhuntitë e veta, për kulturën, për atdhedashjen, për shpirtin punëtor, shpirtin krijues, për pastërtinë, për çdo gjë. Fermerët e Korçës, burra dhe gra ndër më eficientët, ndër më të zotët. Po kështu, të Devollit, Pogradecit, Ersekës.
Në 12 vite, u larguan nga Korça, nga Erseka, Pogradeci, Devolli, ndofta si kurrë në historine e tyre. U larguan, jo se nuk donin Korçën, Pogradecin, Devollin apo Ersekën. Përkundrazi, me pasuritë e mëdha të këssaj treve, me liqej mahnitës, fantastikë, jo vetëm për Ballkanin, Europën. Me fermerët e saj ndër më të zotët që mund të ekzistojnë. Me intelektualët e saj të shquar. Me artistët, me këngëtarët, me shkrimtarët, me elitën e saj, Korça është vetëm për t’u admiruar.
Po ata, u larguan sepse, nga viti në vit rënia ekonomike u bë më e madhe. Sepse, nga viti në vit çmimet u rritën.
Sepse, nga viti në vit vendet e punës u mbyllën.
Sepse, sofra nuk kishte më për aq sa ishin anëtarët e familjes. Nuk kishte të ndante më.
Sepse, prodhimet mbeteshin në fushë.
Sepse, të sëmurët nuk kishin më ilaçe për t’u mjekuar. Qendrat shëndetësore u shkatërruan.
Çfarë ndodhi në Korçë 12 vite për qytetarët?
Mendojeni pak.
Ka bërë në 12 vite, gjysmën e rrugës Korçë-Ersekë, dhe ajo shembet çdo muaj.
Çfarë ndodhi në Korçë?
Rruga Qafë Plloç-Qukës ka 12 vite dhe nuk duket kurrkund.
Çfarë ndodhi në Korçë?
Shkollat u mbyllën njëra pas tjetrës, numri i studentëve ra frikshëm, ndërmarrjet falimentuan dhe fermat falimentuan.
