Negociatat për paqe mes Iranit dhe Shteteve të Bashkuara përfunduan pa një marrëveshje, duke rritur ndjeshëm tensionet mes dy vendeve. Sipas raportimeve, Uashingtoni paraqiti një “ofertë të fundit” ndaj Teheranit, por bisedimet nuk prodhuan rezultat.
Secila palë fajësoi tjetrën për dështimin e negociatave 21-orëshe, për t’i dhënë fund luftimeve që kanë vrarë mijëra dhe kanë rritur çmimet globale të naftës që nga fillimi i gjashtë javëve më parë.
Lajmi i keq është se ne nuk kemi arritur një marrëveshje dhe mendoj se ky është një lajm i keq për Iranin shumë më tepër se një lajm i keq për Shtetet e Bashkuara të Amerikës, u tha gazetarëve zv.presidenti JD Vance, kreu i delegacionit amerikan, pak para se të largohej nga Islamabad.
Numri dy i Shtëpisë së Bardhë u shpreh se Irani zgjodhi të mos pranojë kushtet amerikane, duke përfshirë të mos ndërtojë armë bërthamore.
Ne duhet të shohim një angazhim afirmativ se ata nuk do të ndërtojnë një armë bërthamore dhe nuk do të kërkojnë mjetet që do t’u mundësonin të arrijnë shpejt një armë bërthamore. Ky është qëllimi kryesor i presidentit të Shteteve të Bashkuara dhe kjo është ajo që ne jemi përpjekur të arrijmë përmes këtyre negociatave.
Bisedimet në Islamabad, pas një armëpushimi në fillim të javës, ishin takimi i parë i drejtpërdrejtë SHBA-Iran në më shumë se një dekadë dhe diskutimet e nivelit më të lartë që nga Revolucioni Islamik i vitit 1979.
Agjencia gjysmëzyrtare e lajmeve iraniane Tasnim tha se kërkesat “e tepërta” të SHBA-ve, penguan arritjen e një marrëveshjeje. Media të tjera iraniane deklaruan se kishte akord për një numër çështjesh, por se ngushtica e Hormuzit dhe programi bërthamor i Iranit ishin pikat kryesore të dallimit.
Një zëdhënës i Ministrisë së Punëve të Jashtme të Iranit tha se bisedimet u zhvilluan në një atmosferë mosbesimi.
Eshtë e natyrshme që ne nuk duhet të prisnim të arrinim marrëveshje në vetëm një seancë, citohet të ketë thënë zëdhënësi nga mediat iraniane.
Në konferencën e shkurtër për shtyp, Vance nuk përmendi rihapjen e Ngushticës së Hormuzit, një pikë mbytjeje për rreth 20% të furnizimeve globale me karburant.
