Turqia po pretendon një vend në Listën e Trashëgimisë Kulturore Jomateriale të UNESCO-s (Organizata e Kombeve të Bashkuara për Arsim, Shkencë dhe Kulturë), me një nga elementët më të njohur të jetës së saj të përditshme; mëngjesin. Bukë e sapopjekur, lloje djathrash, reçele, mjaltë, vezë janë vetëm disa nga ushqimet që gjejmë në mëngjesin turk, ose kahvalti. Megjithatë, mëngjesi nuk është vetëm vakti i parë i ditës, por një përvojë e tërë që sjell traditën, mikpritjen dhe shijet nga çdo cep i vendit në të njëjtën tryezë.
Vetë fjala kahvalti do të thotë para kafesë, por mëngjesi në Turqi është zhvilluar në një vakt të pasur dhe të ngopshëm që është e vështirë të krahasohet me ndonjë gjë tjetër. Nga restorantet e Turqisë Lindore që hapen në agim për të shërbyer supa dhe gatime me bazë mëlçie, te mëngjeset më të lehta në brigjet e Azisë së Vogël me perime të freskëta, zarzavate, ullinj dhe djathë tulum Bergama, çdo rajon i vë firmën e vet këtij institucioni.
Ka disa ushqime që nuk mungojnë kurrë në kahvalti si djathërat dhe ullinjtë: Nga Ezineja dhe kasari i famshëm i Karsit te ullinjtë e marinuar nga brigjet e Azisë së Vogël. Perime dhe fruta të freskëta si domate, kastraveca, barishte dhe fruta. Vezë në çdo formë; Menemen me domate dhe speca, vezë me suxhuk ose çilbiri i famshëm me kos dhe hudhër. Buka e ngrohtë shoqërohet me simit susami, poğaça me mbushje të ndryshme, pişi krokante dhe gözleme të punuar me dorë. Mjalti i shoqëruar me krem të trashë, reçele dhe fruta sezonale plotësojnë përvojën e kahvaltit. Mëngjesi shoqërohet gjithmonë me çaj të zi tradicional, të servirur në gotat karakteristike në formë tulipani.
