Një zbulim i ri shkencor po hedh dritë mbi një nga pyetjet më intriguese të neuroshkencës moderne: çfarë ndodh realisht në trurin e një psikopati?
Një grup studiuesish nga Universiteti Teknologjik Nanyang në Singapor ka identifikuar një ndryshim të dukshëm biologjik midis trurit të njerëzve me prirje psikopatike dhe atij të individëve normalë — një zbulim që mund të ndihmojë në kuptimin më të thellë të sjelljeve të dhunshme dhe mungesës së empatisë.
Sipas studimit, i publikuar së fundmi në revistën shkencore “NeuroImage”, psikopatët kanë një striatum, pjesë e trurit e përfshirë në marrjen e vendimeve dhe përpunimin e shpërblimeve, që është rreth 10% më e madh se tek individët pa çrregullime psikotike.
Kjo pjesë e trurit ndikon drejtpërdrejt në mënyrën se si një person reagon ndaj ndjenjës së kënaqësisë, kontrollit dhe dominimit, duke ndikuar kështu në sjellje të caktuara antisociale.
Rezultatet tona tregojnë se përveç faktorëve mjedisorë, ekziston edhe një komponent biologjik i dukshëm në psikopati
-shpjegon neurokriminologia Laura Choy, një nga autoret e studimit.
Madhësia e strukturave të trurit, sidomos në zonat e përfshira në kontrollin e impulseve dhe shpërblimeve, ka ndikim të drejtpërdrejtë në mënyrën si këta njerëz e perceptojnë botën dhe ndërveprojnë me të.
Studiuesit analizuan trurin e 120 të rriturve në SHBA përmes imazherisë me rezonancë magnetike (MRI).
Ata vunë re se individët me tendenca psikopatike kishin jo vetëm një striatum më të madh, por edhe një aktivitet më të lartë në këtë zonë të trurit.
Profesori Adrian Raine, një nga figurat më të njohura në fushën e neurokriminologjisë, theksoi se ky ndryshim mund të lidhet me mungesën e zhvillimit normal të trurit gjatë fëmijërisë dhe adoleshencës.
Një striatum më i madh, sipas studiuesve, kërkon më shumë stimulim për t’u ndier “i kënaqur”, gjë që mund të shpjegojë pse disa psikopatë janë të prirur ndaj rrezikut, manipulimit apo veprimeve të dhunshme.
Megjithatë, shkencëtarët nënvizojnë se ky ndryshim biologjik nuk do të thotë se çdo person me këtë tipar është i destinuar për sjellje kriminale.
Faktorët mjedisorë, edukimi dhe përvojat jetësore luajnë një rol të madh në mënyrën si këto predispozita shfaqen në jetë reale.
Ky studim përfaqëson një hap të rëndësishëm në fushën e psikiatrisë dhe neuroshkencës, duke hapur rrugën për kërkime të reja mbi parandalimin dhe trajtimin e sjelljeve agresive.
Për herë të parë, shkenca po arrin të lidhë në mënyrë të qartë strukturën fizike të trurit me sjelljet komplekse dhe shpesh të pashpjegueshme të psikopatëve.
