Vendosja e deodorantit është një nga ato zakone që shumë njerëz e konsiderojnë të nevojshme për higjienën e përditshme, ashtu si larja e dhëmbëve ose pastrimi i fytyrës. Megjithatë, ekspertët e dermatologjisë sugjerojnë se përdorimi i deodorantit është më shumë një çështje preferencash personale dhe normash kulturore, sesa një nevojë mjekësore të domosdoshme.
Sipas Dr. Nina Botto, profesore e asociuar e dermatologjisë në Universitetin e Kalifornisë, San Francisko, erëzat e trupit janë një aspekt që njerëzit e kanë trajtuar për shekuj me radhë, duke përdorur parfume dhe kolonja për të maskuar aromën e trupit. Ajo thekson se, ndryshe nga larja e dhëmbëve me fill, për të cilën ka prova të forta që kontribuon në shëndetin afatgjatë, përdorimi i deodorantit nuk ka të dhëna shkencore që të mbështesin një përfitim të tillë të drejtpërdrejtë.
Dr. Joshua Zeichner, profesor i asociuar i dermatologjisë në Spitalin Mount Sinai në Nju Jork, shton se shoqëria moderne ka zhvilluar një normë ku aroma natyrale e trupit nuk pranohet universalisht, dhe për këtë arsye deodorantët janë bërë pjesë e përditshmërisë. Ai gjithashtu thekson se përdorimi i deodorantëve dhe antidjersit është shpesh i lidhur me shmangien e ndjenjës së lagështisë dhe erës që mund të shkaktohet nga djersa.
Përkundër faktit që deodorantët janë një zgjedhje e zakonshme, disa kultura dhe individë nuk e konsiderojnë aromën natyrale të trupit si diçka të pakëndshme. Një shembull historik është ai i Napolonit, i cili thuhet se i ka shkruar gruas së tij, Joséphine, që të mos lahej për tre ditë, pasi ai po kthehej nga një fushatë ushtarake, duke ilustruar se në të kaluarën edhe aroma e trupit kishte një perceptim të ndryshëm.
