Monogamia shpesh shihet si normë universale, por shkenca sugjeron se besnikëria nuk është vetëm çështje morali, por edhe biologjie dhe kulture.
Sipas një studimi të publikuar në “Nature Human Behaviour”, njerëzit kanë sisteme të ndryshme lidhjeje, të ndikuara nga hormonet dhe përvojat e hershme. Oksitocina dhe vazopresina luajnë rol kyç në krijimin e lidhjeve afatgjata, por niveli i tyre ndryshon nga individi në individ.
Kjo shpjegon pse disa njerëz ndihen natyrshëm të përkushtuar, ndërsa të tjerë përjetojnë më shpesh tundimin për lidhje paralele. Kultura dhe edukimi ndikojnë po aq sa biologjia.
Ekspertët theksojnë se besnikëria funksionon më mirë kur është zgjedhje e vetëdijshme, jo imponim.
Komunikimi i hapur dhe pritshmëritë e qarta janë faktorët më të rëndësishëm për stabilitetin e një lidhjeje.
