Nëse njëri nga binjakët zhvillon një alergji, nuk është e thënë se edhe tjetri do të preket automatikisht, por shanset janë më të larta se mes personave të tjerë.
Kjo sepse alergjitë lidhen me një kombinim të faktorëve gjenetikë dhe mjedisorë, dhe binjakët ndajnë shumë prej tyre.
Sipas një studimi të realizuar në Australi, 60% deri në 70% e binjakëve kishin alergji mjedisore të ngjashme, me një përqindje edhe më të lartë tek binjakët identikë sesa tek ata vëllazërorë.
Kjo shpjegohet sepse binjakët identikë ndajnë 100% të gjeneve të tyre, ndërsa ata vëllazërorë ndajnë rreth 50%, njësoj si vëllezërit dhe motrat e zakonshme.
Alergjitë ndodhin kur sistemi imunitar reagon ndaj substancave të zakonshme si poleni, bari, kafshët shtëpiake apo marimangat e pluhurit, duke i trajtuar ato si kërcënime.
Kjo përgjigje shkakton simptoma të bezdisshme si teshtima, rrufë, kruarje dhe kollë, por në raste të rënda mund të çojë edhe në anafilaksi, një reagim kërcënues për jetën që kërkon ndërhyrje të menjëhershme me epinefrinë.
Ndërsa binjakët kanë më shumë gjasa të ndajnë alergji për shkak të ngjashmërisë së ADN-së dhe përvojave të përbashkëta mjedisore, shkencëtarët theksojnë se secili organizëm mbetet unik dhe nuk ka garanci absolute që të dy do të kenë të njëjtën ndjeshmëri ndaj alergjenëve.
Në fund të fundit, edhe pse gjenet luajnë një rol të rëndësishëm, faktorët mjedisorë dhe mënyra si secili individ ndërvepron me to janë po aq vendimtarë në formimin e përgjigjeve alergjike.
