Disa trajtime dhe përbërës për kujdesin e lëkurës kanë ekzistuar që nga kohërat e lashta dhe vazhdojnë të përdoren edhe sot falë efikasitetit të tyre.
Edhe pse me kalimin e viteve shumë praktika tradicionale janë zëvendësuar nga teknologji moderne dhe produkte më të avancuara, disa metoda natyrore i kanë qëndruar provës së kohës, si përdorimi i kripës së detit për eksfolim.
Dermatologia Mona Gohara shpjegon se egjiptianët e lashtë e përdornin kripën e detit si eksfoliant për të lëmuar lëkurën, një praktikë që sot përbën bazën e shumë produkteve kozmetike.
Sipas saj, ata mund të konsiderohen si pionierët e parë të industrisë së bukurisë për aftësinë e tyre në përdorimin e materialeve natyrore për kujdesin e lëkurës.
Gohara thekson gjithashtu një tjetër teknikë të trashëguar nga traditat e lashta: kombinimin e argjilës me vajin e ullirit për pastrimin e fytyrës. Në kohët e lashta, kjo përzierje përdorej si një lloj paste pastruese, ku argjila shërbente për të thithur papastërtitë, ndërsa vaji i ullirit për të zbutur dhe hidratuar lëkurën.
Sipas dermatologëve, edhe produktet moderne të pastrimit të lëkurës funksionojnë në mënyrë të ngjashme me këto përzierje tradicionale.
Studimet shkencore sot konfirmojnë përfitimet e këtyre përbërësve natyrorë: vaji ndihmon në hidratimin dhe zbutjen e lëkurës, ndërsa argjila pastron thellësisht, largon qelizat e vdekura dhe ndihmon në rigjenerimin e saj.
Këto praktika tregojnë se shumë nga njohuritë që përdoren sot në industrinë e bukurisë kanë rrënjë të thella në traditat e lashta, duke dëshmuar se disa sekrete të kujdesit për lëkurën kanë mbetur të vlefshme ndër shekuj.
