Shkenca ka zbuluar një nga fenomenet më të rralla dhe të mrekullueshme të natyrës njerëzore: gjatë një ataku kardiak në shtatzëni, foshnja e palindur mund të kontribuojë në rigjenerimin e zemrës së nënës, duke dërguar qeliza staminale për të ndihmuar në shërimin e saj.
Sipas studimeve të publikuara në revista shkencore të njohura, këto qeliza kalojnë placentën, udhëtojnë nëpër qarkullimin e gjakut dhe lokalizohen në zonën e dëmtuar të zemrës.
Aty, ato integrohen dhe nisin procesin e rigjenerimit të indeve të dëmtuara. Ky proces i jashtëzakonshëm tregon një formë unike partneriteti biologjik mes nënës dhe foshnjës, ku edhe para lindjes, fëmija kontribuon në ruajtjen e jetës së saj.
Më shumë se kaq, qeliza të ngjashme janë zbuluar në trupin e nënave edhe shumë vite pas lindjes, duke sugjeruar se ndikimi i foshnjës në trupin e nënës është afatgjatë dhe i thellë.
Kjo dëshmi shkencore nënvizon një lidhje biologjike dhe emocionale që shkon përtej shtatzënisë – një marrëdhënie mbijetese, sakrifice dhe dashurie që nis shumë kohë përpara se nëna dhe fëmija të përqafohen për herë të parë.
Ky zbulim i jep një dimension të ri rolit të shtatzënisë, duke treguar se ajo nuk është vetëm një proces i rritjes së jetës së re, por edhe një akt i ndërsjellë mbështetjeje dhe shërimi mes nënës dhe foshnjës.
