Shumë njerëz zgjohen në mëngjes me ndjesinë se kanë parë ëndrra, por nuk arrijnë t’i kujtojnë. Kjo është një dukuri krejt normale dhe lidhet me mënyrën si funksionon truri gjatë gjumit dhe proceset e kujtesës. Sipas ekspertëve të gjumit, ëndrrat mund të jenë rezultat i aktivitetit natyror të trurit gjatë fazës së gjumit REM, kur ai përpunon informacionin e ditës dhe kryen procese “pastrimi” mendor. Në këtë fazë, truri vendos se cilat informacione janë të rëndësishme për t’u ruajtur dhe cilat mund të lihen mënjanë.
Një nga arsyet pse harrojmë ëndrrat është fakti se ato shpesh nuk kodohen në kujtesën afatgjatë. Ndryshe nga përvojat e vetëdijshme gjatë ditës, ëndrrat ndodhin në një gjendje ku mekanizmat e kujtesës nuk funksionojnë në mënyrë optimale, duke e bërë të vështirë ruajtjen e tyre. Në disa raste, truri mund të “fshijë” ose të zbehë përmbajtjen e ëndrrave menjëherë pas zgjimit, për të ndihmuar në ndarjen e qartë midis realitetit dhe botës së ëndrrave. Kjo mund të jetë veçanërisht e rëndësishme kur ëndrrat janë shumë intensive ose emocionale.
Interesant është fakti që disa njerëz i kujtojnë ëndrrat më shpesh se të tjerët. Kjo mund të lidhet me dallime individuale në vëmendje, kujtesë ose me mënyrën si zgjohen gjatë natës. Në përgjithësi, harresa e ëndrrave nuk është shenjë problemi, por një pjesë normale e funksionimit të trurit njerëzor.
