Në Prefekturën Miyazaki, në Japoni, pemët e kedrit formojnë rrathë koncentrikë që mund të dallohen vetëm nga ajri. Ky formim nuk ishte planifikuar si vepër arti, por është rezultat i një eksperimenti pyjor të nisur në vitin 1973 për të studiuar se si distanca mes pemëve ndikon në rritjen e tyre.
Pemët e mbjella më afër njëra-tjetrës u rritën më të shkurtra, ndërsa ato në rrethet e jashtme kishin më shumë hapësirë dhe arritën lartësi më të mëdha. Kjo krijoi një formë të ngjashme me një tas të thelluar, që nga qielli duket si një model perfekt rrethor. Pas më shumë se gjysmë shekulli pritjeje, ky eksperiment shkencor u shndërrua në një nga “aksidentet” më të bukura që ka krijuar shkenca dhe natyra bashkë.
Në një botë gjithnjë e më të urbanizuar dhe teknologjike, ndarja nga natyra është bërë një problem i madh për shëndetin tonë mendor dhe fizik. Megjithatë, ecja në pyll apo në hapësira të gjelbra po zbulon një rol të jashtëzakonshëm në mirëqenien e njerëzve.
Studimet tregojnë se:
Vetëm 20 minuta ecje në natyrë ndihmojnë në uljen e nivelit të kortizolit, hormonit të stresit, duke përmirësuar humorin dhe rritjen e energjisë. Kjo praktikë është bërë e njohur me emrin “shinrin-yoku” ose “banjë pylli”, një term japonez që përshkruan lidhjen e thellë me natyrën përmes shqisave.
